“อคิน นายต้องการให้ฉันทำอะไร พูดออกมา”
“...”
“พูดมาสิ”
“ว่าไง พูดมาสิ”
“มาเป็นของเล่นของพี่ แบให้เอาทุกครั้งที่ต้องการ เรื่องง่าย ๆ ที่ทำมาตลอดแค่นี้เอง ที่รักทำได้ใช่ไหมครับ”
“...”
“น้องแยมทำได้ใช่ไหม? ง่าย ๆ เอง ก็แค่...นอนคราง”
“...สารเลว”
“ฮึ ๆ ๆ พักผ่อนเถอะ พี่มีธุระ เสร็จแล้วจะกลับมารับ” รอยยิ้มบาง ๆ มีแต่ความสะใจ เขายกแก้วเหล้าขึ้นกระดกช้า ๆ ด้วยท่าทางใจเย็นก่อนจะวางแก้วแล้วเดินออกจากบ้านไปทั้งที่ฉันยืนกำมือจ้องเขาอยู่ตรงนี้
...ไอ้ชาติชั่ว!
เขาเอาคืนด้วยการย่ำยีศักดิ์ศรีฉัน แล้วฉันทำอะไรได้ในเมื่อไอ้สารเลวคนนี้เอาคุณแม่ของฉันเป็นตัวประกัน
“...ฮึก!” เสียงรถของเขาขับออกพ้นรั้วบ้านฉันก็ทรุดตัวนั่งกอดเข่าอยู่ที่พื้นพร้อมปลดปล่อยสิ่งที่เก็บกดไว้ในใจออกมา
ใครบอกว่าฉันไม่เหนื่อย ไม่อ่อนแอ ฉันโคตรเหนื่อยเลย ทั้งเหนื่อยทั้งอ่อนแอ ทั้งสับสน รู้สึกแย่ เคว้งคร้าง หลายครั้งที่ฉัน
