He Doesn't Really Want To Be Married

DISCLAIMER: READ AT YOUR OWN RISK! This story is R18. There are vulgar and unnecessary words you may encounter. Adult and mature scenes ahead. Bawal judgemental and bawal mag reklamo. If you find something bothering or errors ( spellings/ sentence structures/ grammar) you may correct me NICELY. I'm not a good writer so please don't judge my work and appreciate it. I work it for y'all. AGAIN, THIS STORY IS R18. SO BEWARE OF MATURED SCENES. AND PLEASE, NOTE THAT I'M A MINOR. PLAGIARISM IS A CRIME!!! MY STORY IS MY STORY. I IMAGINE AND THINK OF IT OF WHAT IS THE NEXT HAPPENED. I WANT TO MAKE MY OWN STORY AND ALSO APPRECIATE MY OWN TALENT. THANK YOU FOR UNDERSTANDING AND TO YOUR SUPPORTS. CONTINUE SUPPORTING ALL THE NEW WRITERS.. -Ongoing (July 08 2021) (WRITER SOCIAL MEDIAS) ✉️ inquires: cloevangco@gmail.com instagram: @c.nanloe twitter: @clngc_ fb: cloe valdehueza angco ****************** Tiara Celestine is a well-known model in the Philippines. She's rich, beautiful, elegant and she is also so kind to everyone. Everyone says, she has a perfect life and have a perfect husband, but little did they know it was the other way around. Being a wife of a billionaire husband was a dream that turned into a night mare. ****************** "beep!" I sighed. "May bago na naman" i started walking downstairs to great my Husband and his new another woman. "Love" i said pero parang may punyal na tumusok sa puso ko ng makita ang asawa kong may kahalikang iba. I looked away. The woman suddenly saw me. "Oh! Here's your Wife, Babe. A disgusting Wife." she laughed silently as she looked at me. "Just don't mind her, Anna." riley said. May kung anong pumiga sa puso ko. I sighed. Wala talaga s'yang pakielam sa'kin. "Oh! You silly! It's Rana, Babe" and silently slapped my Husband's arms. Palagi nalang nakakalimutan ni Riley ang pangalan ng mga babae nya. Sa dami nila. Alam kong sa susunod, bago na namang babae ang papuntahin niya dito sa bahay namin. "Oh! Yeah. Just don't mind her, Rana. Ang mas mabuti pa umuwi kana, you have appointment tomorrow, right?" ani ng aking asawa. "Oh my. I almost forgot. Buti naman pina-alala mo sa'kin. Nakakalimutan ko kasi talaga yung mga ibang bagay pag may nangyari sa'kin na masaya. So... Thank you, Babe." she kissed my husband in cheeks. I sighed, again. Bakit ba kasi pinilit ko yung gusto ko. Hindi sana ako masasaktan ng ganito. "No worries, Rana. I guess you should go now and rest." ani Riley. Buti pa si Rana, ina alala nya. Eh ako? Para ngang hangin lang ako sa kanya eh. "Yeah, I guess I should go now, Babe. Thank you for today. I love you." she kissed again my husband's cheeks as she looked at me with a wide smiled. Alam kong pinagseselos nya lang ako kaya ginagawa nya ito sa'kin. Nang maka alis na si Rana pumunta ako sa gawi ni Riley. "Love" i looked at him pero iritasyon ang nakita ko sa kanya. "Bakit ba? Pwede ba't tumahimik ka kung may kasama at kausap ako? Nakaka irita lang." dumiritso s'yang pumasok sa aming kwarto. I sighed and smiled weakly. Tumulo na tung luha ko na kanina ko pa pinipigilan. It's f*****g hurt but i deserved this. "Tangina naman, Ara. Napaka bobo at napaka tanga mo. Pinakasalan mo pa yung walang pake sayo." umupo ako sa aming sofa at umiyak. Hindi ko namalayan na naka tulog pala ako kakaiyak. Nagising nalang ako na nasa kwarto na ako. Tumayo ako at pumasok sa cr para maligo at magbihis. Nang matapos, bumaba na ako para kumain. Nakita kong nag hahanda na ng pagkain si Manang Eva sa hapagkainan. "Manang, nasa'n po si Riley?" tanong ko nang maka upo na ako. "Ah yung asawa mo? Umalis kanina eh. At tska nakatulog ka kanina. Nag pabuhat nalang ako sa kay Kuya Rowell." sambit ni Manang Eva. May kung ano sa'kin na umasa na sana si Riley yung nag buhat sa'kin pero hindi eh. Ano ka ba, Ara! Umaasa ka pa eh wala namang pake sayo si Riley. May kung anong tumusok sa puso ko pero binalewala ko nalang. "Ah okay po. Paki sabi nalang ni Kuya Rowell na maraming salamat." at kumain nalang ako pero ramdam ko yung mga mata ni Manang Eva sa'kin. Alam nya yung nangyayari at naaawa sya sa kalagayan ko. "Alam kong hindi mo sinasabi sa Daddy mo ang mga nangyayari dito, hija. Pero sana 'wag na muna sukuan si Riley. Bigyan mo muna ng panahon baka mag bago. At sana naman masabi mo sa Daddy mo yung mga nangyayari at kung paano ka trinatrato ng asawa mo. Naaawa ako sayo." malungkot na ani ni Manang Eva. "Yes po. I'll try to tell Dad. Pero baka po kung ano yung gawin nya kay Riley. Mahal ko yung tao, Manang. Kahit na trinatrato nya ako ng ganun, tinitiis ko nalang kasi mahal ko e." bumagsak na yung luha ko. Masakit pala talaga mag mahal sa taong walang pake sayo. Kung sana minahal ko nalang yung taong sobrang may pake sa'kin at sobrang mahal ako, edi sana hindi ako masasaktan ng ganito. "Nandito lang ako, hija. Pag pasensyahan mo nalang iyang asawa mo. At kung hindi mo naman na kaya, sana mag file ka ng divorce paper para hindi ka nagkaka ganito." sambit ni Manang Eva habang hinahagod yung likod ko. "Yes po. Sa susunod" sambit ko naman at tumuloy sa pag kain. Nang matapos pumunta na agad ako sa kwarto namin at para matulog. Alam ko naman na ayaw ng asawa ko na makita ako ng gising. Baka may masabi pa sya sakin na masasakit na mga salita. Dumilat ako ng napagtanto kong umaga na pala. I looked to our clock and it's already Ten AM. Ang tagal ko palang nagising. Nang maka ramdam ako ng gutom, bumangon na ako para maligo. After i take a bath i wear a white crop top and brown high waist wide leg. I looked at in the mirror and stare at myself. "Ang ganda mo pero yung asawa mo hindi nagagandahan at naiinlove sa'yo" i smiled weakly and finished my look today. As i go downstairs, my phone suddenly rang. I smiled as I saw my boy bestfriend's name and answered it. "Hey" ani ko "Hey, Na'san kana ba? Kanina pa ako dito mga Nine AM nag hihintay." ani ni Dave. Dave is my longest boy bestfriend, he always there for me if i needed someone. He always makes me laugh so hard. Until one day he confess to me that he has a feelings to me. He love me so much. He cares for me. But I rejected him because I know and he knows who's i love. Even though Riley doesn't love me and want me. But Dave is willing to wait for me even if years has passed. Riley doesn't want to be married by me.If I know this would be happened, I should love Dave first than Riley. Dave's really care for me and love me. That's the different among Riley, he doesn't love and cares for me. Palagi siyang walang pake sa'kin. But i guess, tatanggapin ko nalang. Kasalanan ko din naman ba't siya minahal ko. Guilt build inside me. Ba't ba kasi ako nagising ng Ten AM shuta naman. "Yeah. Sorry, Dave. Napuyat kasi ako kagabi kaya ang tagal kong nagising. Papunta na ako d'yan, don't worry I'll treat you nalang ng lunch" I smiled and saying a bit bye to Manang Eva. At sumakay na ako sa aking sasakyan. "Lol. Ara, it's okay. I know you're tired. And no. I'll be the one treating you a lunch, ako nag aya sayo eh." he chuckled lightly. "Okay. Suit yourself, Dave." I smiled and started the engine. "See you there, Ara. Take care, okay?" he seriously said. Nandito nanaman tayo sa ka sweetan ng lalaking 'to. I chuckled "Yes, Dave. You take care too" and he ended the call. Nang makarating sa Restaurant na sinabi nya nakita ko syang nag titingin sa mga tao na para bang nawawala. Nang makita niya ako he immediately smiled at me and walked towards me. "Ang tagal naman ng prinsesa ko, pasalamat ka't mahal kita. Ang lakas mo kaya sa'kin" pabiro nyang hinampas ang braso nya at tumawa ng mahina. "Eh pag pasensyahan mo na. I'm really tired yesterday kaya ang tagal kong nagising" i smiled lightly. He sighed. "Kain na nga tayo, basta my treat, 'kay?" "Oo na po" and chuckled softly. Nang maka upo na kami nag order na agad kami ng pagkain kasi nagugutom nadin ako. I looked away my eyes and seeing the couple's sweetness. Kung sana ganyan din kami ka sweet. Ano ba 'yan, Ara. Asa ka ng asa. I sighed. I looked around this restaurants and saw someone. Naka ramdam ako ng kirot. Biglang napawi yung ngiti ko. My husband with her new woman, again. They're happy together. Ngayon ko lang nakita na ganito kasaya si Riley. Ni minsan hindi niya nadama 'yan sa'kin. Bigla akong namataan ni Riley. Yung matamis nyang ngiti ay biglang napawi ng makita nya kung sino ang kasama ko. He knows that Dave love me and cares for me. He knows that Dave is my best friend. I looked down and wait to our order. "Are you okay?" ani ni Dave ng namataan niya akong tahimik. "Huh?" gulat kong sabi. Medyo na tulala pala ako. "Are you okay, Ara? You seemed so sad. Dahil pa din ba ito sa kanya?" kuryoso niyang sambit. "I'm okay, Dave. May iniisip lang. At no, hindi naman ito sa kanya so don't worry." i smiled to assure him that i am okay. "Kung dahil ito sa kanya. 'Wag kang mag alala na isabi mo sa'kin, okay? You know, Ara. I'm always here for you no matter what. I cared for you." mahinahon nyang sabi. "Yes, Dave. Don't worry. And thank you so much for always there for me. I really appreciate it so much." i smiled. "You're always welcome, Ara. For you" and he smiled at me. Nang namataan ko ulit si Riley, nakatingin padin ito sa'kin. Parang galit o ewan yung nasa mata nya pero binalewala ko nalang ito. Dumating na ang aming pagkain ay kumain na muna kamk at nag kwentohan. Nauna syang natapos ng kumain kaya binilisan ko naman. Baka may pupuntahan pa sya. "Dahan dahan lang, Ara. Para kang hamster ang bilis kumain" he chuckled lightly. Ngumuso naman ako. "Ikaw talaga napaka bully mo talaga." ani ko. Natigilan naman ako ng bigla nyang inangat ang mukha ko at pinunasan yung pisngi ko. "Bilis mo kasi kumain. Takaw." He smiled. I smiled and suddenly my eyes got into Riley's eyes who's watching me. His eyes got darken. Kinabahan naman ako dun kaya tumingin nalang ako kay Dave at ngumisi. Natapos na akong kumain ay diritso akong tumingin kay Dave. Hindi ko inakalang hindi siya ang minahal ko. 'Di sana ako masasaktan ng ganito. "Um... Dave. CR lang ako ha" i asked "Oh, Okay. I'll wait here." he smiled. I smiled too and started walking to CR. Tapos na akong umihi at lumabas na. Laking gulat ko ng nakita ko si Riley sa aking harapan. "Love-" bigla nya lang hinugot yung palapulsuhan ko ng mahigpit. "Nakipag kita ka na naman sa Dave na 'yon?! Ha?!" galit nyang sambit. "Love n-nasasaktan a-ako." napa pikit ako dahil sa higpig ng hawak nya. Bigla na ding tumulo yung luha ko. "What?! Love? tinatawag mo ako nyan pero nakipag kita ka sa lalaking 'yon? Wala naman akong pakealam sayo pero sana naman respetohin mo'ko ayaw kong may makakita sayo na may kasamang iba! Pag uusapan pa ako't yung asawa ko malandi!" singhal niya. Mahigpit na mahigpit padin yung hawak nya sa palapulsuhan ko. "Huh? What?! Are you kidding me? E ikaw naman yung palaging may kasamang babae ha? Hindi naman ako nag rereklamo." ani ko habang iniinda padin yung sakit. "At sumasagot ka pa?! You know how much i hated you at huwag mo akong pangunahan!" sabay bitaw at sampal sa pisngi ko. Shocked build in my face. My tears fell in my face. Humikbi ako sa sakit. Riley fell silently. I don't know if I saw a guilt in his eyes pero binalewala ko nalang kasi sabi niya wala siyang pake sakin. "The f**k!" singhal nya at mabilis na nag lakad palabas.