ตอนที่6
1420 Words
“ว้าว55555...มันต้องอย่างนี้สิ...ขอให้สนุกกับอาหารอันโอชะนะคุณแอนเดอสัน”
เมื่อปลายสายส่งเสียงหัวเราะชอบใจทำเอาภูผาต้องลอบถอนหายใจเบาๆในใจของเขาคิดว่าไหนๆก็ไหนๆแล้วเขาก็ขอตัวไปอาบน้ำแต่งตัวรอแม่เสือสาวที่ลูคัสส่งมาเลยแล้วกัน
“ชาร์ลเดี๋ยวนายไปพักได้เลยนะเดี๋ยวลูคัสส่งคนมาดูแลฉันเอง”
ภูผาบอกปัดมือพร้อมบอกให้ชาร์ลลูกน้องของเขาให้ไปพักเพราะวันนี้เขามีคนดูแลแล้ว
“เอ่อแล้ววันนี้คุณภูจะพักผ่อนไม่ใช่หรอครับ”
ชาร์ลเห็นว่าก่อนกลับเจ้านายของเขายังบ่นอยากพักผ่อนอยู่เลยไหงตอนนี้อยากจะใช้แรงขึ้นมาอีกล่ะชาร์ลรู้ดีว่าคำว่าคนดูแลของชายหนุ่มแปลว่าอะไร
“ไม่อยากหักหาญน้ำใจหุ้นส่วนคนนี้สักเท่าไรน่ะ”
“เอ่อ...งั้นผมขอตัวครับ”
เมื่อชาร์ลได้ยินคำตอบของเจ้านายของตนก็รู้ได้ทันทีว่าคนดูแลถูกส่งมาจากใครเขาจึงไม่ถามอะไรต่อเพราะลูคัสกับเจ้านายของเขาพึ่งที่จะเริ่มทำธุรกิจกันและเพื่อที่จะให้มันไปได้สวยก็ไม่ควรที่จะหักหาญน้ำใจกันเป็นดีที่สุด
20 นาทีผ่านไป
ติ๊งต่องๆ
ชายหนุ่มได้ยินเสียงออดหน้าห้องเลยเปิดประตูออกมาทั้งที่ตัวเขายังพันผ้าขนหนูที่ท่อนล่างอยู่ผืนเดียวทำเอาหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าห้องถึงกับหลบตาลงเล็กน้อย
“อาหารที่สั่งไว้ได้แล้วค่า”
ภูผายืนอมยิ้มให้กับหญิงสาวตัวเล็กตรงหน้าที่ดูท่าน่าจะเป็นคนไทยเพราะเธอพูดไทยใส่เขาชายหนุ่มคิดว่าผู้หญิงที่ลูคัสส่งมาจะอกตู้มหุ่นดีหน้าเป้ะเหมือนนางแบบซะอีกแล้วนี่อะไรเขาคัดเด็กแบบไหนส่งมาให้เขากันเนี่ยแต่มันก็ดูแปลกไปจากผู้หญิงที่เขาเคยลิ้มลองดีเหมือนกันแถมยัยตัวเล็กตรงหน้าเขาก็ช่างเล่นบทเด็กเสริฟได้น่าฟัดชะมัดไหนจะชุดที่ใส่ยังดูมิดชิดอีกผู้หญิงขายบริการที่นี่เขาเปลี่ยนรสนิยมการแต่งตัวกันแล้วหรือเขาเองก็พึ่งรู้
“เข้ามาข้างในสิ”
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาชายหนุ่มจึงเรียกเธอให้เข้ามาในห้องทันทีเพราะเห็นเธอยืนเก้ๆกังๆอยุ่หน้าคงคงจะเป็นเพราะรอให้เขาเรียกเข้าห้องน่ะสิ
“คะ....เอ่อค่ะ”
หญิงสาวเดินตามเขาเข้ามาในห้องแต่โดยดีคราแรกชายหนุ่มเห็นเธอทำหน้าตกใจที่เขาเรียกให้เข้าไปในห้องแต่เธอก็ปรับสีหน้าปกติภายหลังแล้วยอมเดินตามเขาเข้ามในห้องเขาเดินนำหน้าพร้อมอมยิ้มเล็กน้อยให้กับอาการแอ๊บใสของเธอคิดเสียดายว่าเธอยังสาวยังสวยแถมน่าจะยังเด็กอยู่ด้วยน่ามาทำอาชีพนี้เลย
“คุณจะให้วางกล่องอาหารไว้ตรงไหนคะ”
“วางไว้ตรงโต้ะนั่นแหละ”
ชายหนุ่มชี้ให้เธอวางกล่องอาหารที่ถือมาพะลุงพลังไหนจะกระเป๋าสะพายข้างเธออีก
“เรียบร้อยแล้วงั้นเดี๋ยวหนูขอตัวกลับก่อนนะคะ”
เมื่อหญิงสาววางของให้เขาเรียบร้อยแล้วจึงหันหน้ามาหาชายหนุ่มแล้วรีบขอตัวกลับทันทีพร้อมเตรียมที่จะเดินออกจากห้องไป
“นี่เดี๋ยวคุณจะไปไหนเล่นบทเด็กเสริฟเสร็จแล้วก็มาทำหน้าที่ของคุณได้แล้วผมจะได้รีบพักผ่อน”
ชายหนุ่มนึกหงุดหงิดใจกับหญิงสาวตรงหน้าเล็กน้อยที่ยังจะสวมบทเป็นเด็กเสริฟส่งอาหารอยู่อีกก็น่าจะเห็นอยู่ตั้งแต่เดินเข้ามาว่าเขาพร้อมตั้งนานแล้วเพราะท่อนล่างก็มีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวพันอยู่
“หน้าที่...เล่นบทอะไรคะฉันงงไปหมดแล้ว”
หญิงสาวยังมีทีท่าหันมาถามเขาด้วยสีหน้างงๆอีกทำให้ตัวชายหนุ่มเองคิดว่าขคงจะต้องเป็นคนที่จะเริ่มก่อนแล้วหละ
“ว้ายย....ทำอะไรของคุณเนี่ยยย....ปล่อยฉันนะ”
เมื่อเห็นหญิงสาวไม่ยอมมาทำหน้าที่ของตัวเองสักทีเขาจึงต้องเป็นคนไปอุ้มเธอเข้ามาแล้วรีบโยนลงบนเตียงนิ่มทันทีนึกรำคาญไอ้บทหญิงสาวเด็กส่งอาหารของเธอเต็มทนแรกๆก็ว่าน่ารักอยู่หรอก
เมื่อหญิงสาวร่างเล็กถูกโยนลงบนเตียงเธอเองก็รีบตะเกียกตะกายหนีลงจากเตียงแล้วรีบวิ่งไปที่ประตูห้องทันทีแต่ขาสั้นๆของเธอหรือจะหนีทันชายหนุ่มเมื่อหญิงสาววิ่งเกือบจะถึงหน้าประตูก็โดนชายหนุ่มรวบตัวเอาไว้ได้ครั้งนี้เขาจับเธอกดลงบนเตียงด้วยตัวของเขาพร้อมประกบจูบไปที่ปากของเธออย่างหนักหน่วง
หญิงสาวใต้ร่างของเขาตอนนี้เธอทั้งดิ้นเอาเป็นเอาตายมือทั้งสองก็ทั้งตบทั้งข่วนชายหนุ่มที่กำลังรังแกเธออยู่จนชายหนุ่มรู้สึกโมโหต้องผละออกจากปากเธอก่อนเพื่อที่จะบอกให้เธอเล่นบทบ้าๆแบบนี้ซะที
“นี่คุณหยุดเลิกเล่นบทเด็กสาวบริสุทธิ์ซะทีได้มั้ยทำหน้าที่ขายบริการของคุณให้มันเสร็จๆไปเลิกดิ้นเราจะมาสนุกกันโอเคมั้ยเพราะผมไม่ชอบฟิวนี้หรืออยากจะโก่งค่าตัวเงินที่หุ้นส่วนผมจ้างคุณมันไม่พอใช่มั้ยเอางี้ทำตามใจผมแล้วคุณจะได้เงินพิเศษก้อนโตโอเค๊”
ชายหนุ่มพูดใส่หน้าหญิงสาวเสียงแข็งอยากให้เธอเลิกเล่นบทเด็กส่งของสาวบริสุทธิ์นี้ซะทีเพราะเขาเริ่มจะมีอารมณ์ขึ้นมาแล้วจากการที่ได้ใกล้ตัวหญิงสาวกลิ่นตัวเธอช่างหอมในแบบที่ไม่เหมือนใครจริงๆและกลิ่นนี้ก็ปลุกอารมณ์ความเป็นชายในตัวของเขาได้ดีชะมัดเขาต้องการให้บทรักของเขาดำเนินไปอย่างเรียบง่ายไม่จำเป็นต้องมีลูกเล่นอะไรเยอะเพราะเขาไม่อยากที่จะใช้พลังงานมากแต่หญิงสาวก็ช่างอินในบทเหลือเกินเขาจึงต้องดุปรามเธอหน่อย
“เงินบ้าอะไรฉันไม่อยากได้แล้วฉันก็ไม่ได้ขายตัวด้วยปล่อยฉันไปเถอะ...ฮือๆๆๆ..ฉันไหว้ล่ะ”
ชายหนุ่มรู้สึกทึ่งในตัวผู้หญิงคนนี้เหลือเกินที่ทำท่าทางอาการกลัวได้สมจริงยิ่งนักในเมื่อเธอยังอินกับการแสดงแบบนี้ก็ปล่อยให้เธออินต่อไปเพราะตอนนี้เข้เริ่มข่มอารมณ์ตัวเองไว้ไม่ไหวแล้ว
“โถ่เอ้ยยย....เงียบ...ไม่ชอบฟังเสียงร้องให้เข้าใจมั้ย...ไม่ชอบ...ไม่ชอบ...ไม่ชอบบบบบบ...ถ้าไม่หยุดผมจะเอาเสื้ออุดปากคุณไว้”
ชายหนุ่มรำคาญหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างของเขาที่กำลังร้องให้สะอึกสะอื้นได้สมจริงจนน่ารำคาญแล้วก็ยังทำตัวสั่นสมจริงเสียด้วยเขาเลยแผดเสียงใส่เธอแล้วจ้องหน้าเธอตาเขม็งเพื่อเป็นการเตือนว่าเขาไม่ชอบและอะไรที่เขาไม่ชอบก็อย่าทำและมันก็ทำให้หญิงสาวถึงกับเอามือปิดปากตัวเองเงียบแต่ก็ยังตัวสั่นอยู่เหมือนเดิมแววตาที่ดูตื่นกลัวที่มีน้ำตาคลออยู่ทำให้เขาต้องหันไปมองส่วนอื่นของเธอแทนเพราะเขาไม่ชอบแววตาที่แบบนี้นี้สักเท่าไรอยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะเล่นแบบนี้ไปอีกนานเท่าไร
ชายหนุ่มถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวออกหมดภายในเวลาอันรวดเร็วถึงจะมีมือเธอปัดป้องอยู่ก็ตามแต่แรงของผู้หญิงตัวเล็กๆของเธอหรือจะสู้แรงของเขาได้เรือนร่างของหญิงสาวทำให้สะกดสายตาของชายหนุ่มได้ดียิ่งนักยิ่งมองยิ่งไม่อยากหยุดมองหญิงสาวที่ดิ้นอยู่คราแรกเมื่อได้รับสัมผัสจากเขาก็จะดูโอนอ่อนตามบ้างเป็นบางครั้งชายหน่มไม่รู้ว่าอาการแบบนี้เป็นมารยาของเธอหรือเปล่าแต่เขารู้สึกว่าชอบมาก
- Writer
