Baran'dan
Sabah vücuduma giren soğuklukla gözlerimi açtım. Bir süre uyku sersemliğini üzerimden atmak için bekledikten sonra etrafa bakmaya başladım. Şöminenin ateşi sönmüş olmalıydı, Dilara'nın üşümemesi için ateşi harlasam iyi olurdu. Yattığım yerden kalktıktan sonra kafamı şömineden tarafa çevirdim. Dilara'yı göremeyince evde aramaya başladım.
" Dilara, neredesin." dedim bağırarak.
Kaçmış olabileceğinden şüphelenip kapıya bakmak için koştum, fakat kapı kilitliydi. Bu da demek oluyordu ki Dilara hala evde bir yerdeydi. Rahatlamış bir şekilde etrafa bakarken sehpanın üzerindeki kağıdı fark ettim. Merakla kağıtta yazanları okumaya başladım. Okudukça dünyam başıma yıkılmış gibi hissetmiştim.
" Baran;
Senden özür dilerim. Duygularına karşılık veremiyeceğim için, sana anlatamadıklarım iç
