Can'dan
Herşeyi yeniden mahvetmiştim. Söylemek istediğim sözlerin dışına çıkmayı her seferinde nasıl başardığım tam bir muamma olsa da Feza'yı üzdüğüm gerçeğini değiştirmiyordu. Ama sçylediklerim yalan da değildi. Benim hayatım karanlıktan ibaretti. Karanlığın içine ışık sokmaya çalışırsan bu camiada seni silerlerdi. Tek yanlışında acısını sevdiklerinden çıkarırlardı. Hiçbir zaman baba olma düşüncesi aklımdan geçmemişti. Hep dikkat etmiştim biriyle birlikte olurken. Fakat hayat bana kıçıyla gülmeyi tercih etmiş, karşıma Feza çıkmıştı.
Onunla konuşurken her seferinde kalbini kırıyordum. İyi tarafından bakacak olursak benden nefret edişini garantilemiş oldum son konuşmamızda. Feza'nın yanından ayrıldıktan arabama binip en yakın arkadaşım aynı zamanda sağ kolum olan Baran'ın yanına gelmişti
