Feza'dan
Dilara'nın uyanmasının üzerinden bir hafta geçmişti bile. Bu süreçte Baran onu hiç yalnız bırakmamıştı. Aralarındaki sıkıntıları henüz çözememiş olsalar da Baran halinden şikayetçi değildi. Kalben inanıyordum ki aralarındaki sıkıntılar bir gün geçecekti.
Araya giren konular yüzünden Canan meselesi bir türlü açıklıpa kavuşamamıştı. Doğruyu söylemek gerekirse onda bir tuhaflık vardı. Buna emindim. Ancak Can bir türlü bana inanmak istemiyordu. Kavga ettiğimiz günden bu tarafa sıkıntılarımız iyice artmıştı. Neredeyse tartışmadığımız gün yoktu.
Düşüncelerim eşliğinde odamda otururken kapı çaldı.
" Gel." dedim ve yattığım yerde dikleştim.
Kapı aralandığında Can içeriye girdi. Onun geldiğini görünce kafamı başka yöne çevirdim. Dün bana o şekilde davrandıktan sonra nasıl olurdu da
