Feza'dan
Karşımdaki manyak adamın sözleriyle sinirlerime hakim olamadım ve yanına gidip tokat attım. Nasıl olurda benim bebeğim için o cümleyi kurmaya cesaret edebilirdi. Çocuğumun zaten bir babası vardı, üstelik hayattaydı da. Ve emindim ki şu anda bizi arıyordu.
Attığım tokattan sonra Antonio denilen bu adamın kızmasını beklemiştim ancak o hala eğik duran kafasını gülerek yüzüme doğru döndürdü.
" Bu ilk bana temas edişin. Şu an o kadar mutluyum ki duygularımı anlatamam aşkım." dedi ve bana gülümsemeye devam etti.
" Sen nasıl bir manyaksın yaa." diye bağırmam bile işe yaramadı.
" Hadi aşkım gel sana kalacağın odayı göstereyim." dedi ve konuşmama müsade etmeden kolumdan tuttuğu gibi sürüklemeye başladı. Elinin bir ayarı yoktu. Bebeğimi koruma içgüdüsü ile elim karnıma gitti. Ne yapac
