Zaman usulca akıp giderken aradan günler geçiyordu. Aysil, sonunda Sardar'la içlerine sinen bir dükkan bulabilmişti. Tam bir haftadır içi ile ilgili anlaştıkları bir mimar ile tasarım hakkında konuşuyorlardı. Mimarın ofisinde buluşmak için hazırlanırken bir yandan da Serdar'la konuşuyordu.
"Bir an önce bitse de işe başlasak. Artık içine sinsin lütfen."
"Bana laf söyleme. Sen de bu kadar didik didik etmemden memnunsun aslında."
"Bu kadar değilim." dedi Serdar. "On dakika içinde kapıda olurum."
"Annem akşama yemeğe davet ediyor. Haberin olsun!"
"İpek Kadın yemeği mi? Bayılırım!" dedi.
Aysil aynadan kendine bakarken küpelerini takmaya uğraşıyordu. Bir anda aklına gelen yılbaşı gecesi ile durdu ve pufuna oturarak telefona doğru eğildi.
"Serdar sana bir şey soracağım."
"Kesin hoşuma git
