CHAPTER EIGHTEEN

1988 Words

"UUWI NA BA TAYO?" Imbis na sagutin ay sinulyapan lang ako ni Rupert at binigyan ng isang nakakalokong ngiti. Oh, sige. Idaan mo 'ko sa dimples mo. Pasalamat ka, guwapo ka. Kasalukuyan na kaming lulan ng kotse ni Rupert. Gabi na pero kitang-kita mo pa rin ang maraming turistang nilulunod ang sarili nila sa ganda ng Baguio. Marami kasi ang naniniwalang mas masarap mamasyal sa gabi. "Ruru, anong trabaho mo?" bigla ko na lang natanong. Ayoko kasing mapanis ang laway ko sa gitna ng byahe. Baka kasi kapag kinausap ko mamaya si Rupert, mabulok na lang siya dahil sa tindi ng hininga ko. "Bakit mo natanong?" tanong naman niya habang patuloy sa pagmamaneho. Sinulyapan niya pa 'ko saglit. Nagkibit-balikat ako. "Wala lang. Curious lang ako." "I was a former high school teacher, a car racer, an

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD