Ninya Buenavidez
BUMAGAL ANG lakad ko matapos mahagip ako ng tingin ni Amara na may namumugtong mga mata. Rico was standing beside her, tahimik sila nung maabutan ko. Bumagsak ang tingin ni Rico sa dala ko kaya lumapit siya sa akin at kinuha iyun.
“Thanks.”
Nanatili ako sa kinatatayuan nang magkatinginan kami.
“I… I should leave then,” paos kong bulong at umiwas ng tingin.
“We will. After this, Ninya.”
“Dala ko yung sasakyan ko.”
Hindi nakatakas sa akin ang titig ni Amara, when I caught her watching us she auromatically looked away. Mas naging malungkot at mapait ang mukha. Hawak ang braso and checking her bruises.
“Sasabay tayong uuwi.” Napanguso ako at marahan na tumango.
“Sa labas na ako maghihintay kung ganun.” He automatically hold my hand.
“Dito na, Ninya.” Hindi k
