Unravel Me ,Tito

Chapter 3 : An Unsettling Awareness

Hindi ako makatulog.

Pagkahiga ko sa kama, pilit kong pinipikit ang mga mata ko, pero bumabalik-balik sa isip ko ang nangyari kanina. The way Tito Lucas looked at me—cold yet intense. The way his voice sounded when he told me to leave. And that last thing he whispered...

“Good girl.”

Bakit parang may kung anong gumapang sa balat ko nang marinig ko ‘yon?

Bumangon ako at lumabas sa balcony. Napakagat-labi ako habang nakatingin sa malawak na hardin sa ibaba. Tahimik ang gabi, pero ramdam ko ang bigat ng presensya niya kahit wala siya sa paligid.

Hindi ko maintindihan kung bakit ako kinakabahan sa kanya. He was my uncle—pero hindi ko siya kailanman itinuring na pamilya. Halos wala akong maalalang moment na magkasama kami noon. Laging nasa ibang bansa, laging abala. Kaya nang nalaman kong siya ang magiging guardian ko, hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot.

Ngayon, parang mas malinaw na sa’kin ang sagot.

I was afraid of him.

Pero sa kaloob-looban ko… may isa pang bagay na bumabagabag sa akin.

I was also intrigued.

---

Nagising ako sa katok sa pinto ko.

Knock. Knock. Knock.

“Celeste.”

Napabalikwas ako ng upo sa kama. Malamig at mababa ang boses ni Tito Lucas sa labas.

“Bumangon ka na.”

Napatingin ako sa orasan—5:30 AM.

Ano bang trip ng taong ‘to? Ang aga-aga pa!

Pero kahit may inis akong nararamdaman, bumangon na rin ako. Ayaw ko nang dagdagan pa ang dahilan para mainis siya sa akin. Nang buksan ko ang pinto, nakita ko siyang nakatayo roon, suot ang itim na polo at slacks, parang handa nang umalis.

“Sumama ka sa’kin,” aniya.

Napakunot-noo ako. “Saan?”

“Sa trabaho.”

Nagtaas ako ng kilay. “Bakit?”

Tumingin siya sa akin nang matalim. “I don’t like repeating myself, Celeste.”

Napalunok ako. Tumango na lang ako kahit hindi ko maintindihan kung bakit niya ako isasama. Mabilis akong nag-ayos at sumunod sa kanya pababa. Pagdating namin sa labas, nandun na ang isang itim na luxury car. Binuksan niya ang pinto ng passenger seat at tumingin sa akin.

“Get in.”

Hindi ko alam kung bakit parang utos ‘yon na hindi puwedeng suwayin.

Pagkaupo ko, sumakay na rin siya sa driver’s seat. Tahimik lang siya habang nagmamaneho, pero ramdam ko ang tension sa loob ng sasakyan.

“Anong trabaho mo, Tito?” tanong ko ulit, pilit binabasag ang katahimikan.

Saglit siyang tumingin sa akin, pero hindi sumagot.

Hindi ko alam kung bakit may kutob akong hindi ko magugustuhan ang malalaman ko.

Pagdating namin sa isang malaking building, doon ko lang napagtanto—ang daming naka-black suit sa paligid. Mga lalaki, tahimik pero mukhang delikado.

“Follow me,” sabi niya.

Sumunod ako, pero hindi mapakali ang pakiramdam ko. Pagpasok namin sa isang private office, doon ko lang napansin kung gaano siya kaiba sa mga nakasanayan ko.

“Tito… anong klase bang business meron ka?”

Napangisi siya nang bahagya. Pero ang ngiting ‘yon?

It wasn’t friendly.

“It’s better if you don’t know, Celeste.”

Biglang lumamig ang pakiramdam ko.

At sa unang pagkakataon, narealize ko—hindi lang basta businessman si Tito Lucas.

There was something more.

Something dangerous.

End of Chapter 3.

---