Cenk
Evde kaçıncı turum bilmiyorum, bu gün izin günümüz. Karım bebeğin kontrolüne gidecek. Bana " Sen gelmiyor musun?" dediğinde çaresizliğime defalarca sövdüm.
" güzelim bir mesele var, bu seferlik beni bağışlar mısın" yanına gidip sarıldım.
Hiç yalnız bırakmak istemiyordum onu ama mecburdum. Mete manyağı ile plan yapmamız lazımdı. Yüzü düştü ama görev ile alakalı bir durum sanıp ısrar etmedi.
" cinsiyetini öğrenmeyeceğim sen olmadan söz " diyerek evden çıkması ile telefon ettim Mete'ye. O da nihayet hastaneden çıkmış İstanbul'a geçmişti.
Piç evde rahat durmadığı için 3 hafta hastanede patlaya patlaya kaldı.
Telefonu cevapladığında hastane odasındaydı. Gözleri uykusuz. Önünde koca bir bardak kahve " bana bir yol var de" diye başladım konuşmaya.
" bok gibi görünüyorsun" dedi
