Mete
Kanaması vardı, sedyede korku içinde elimi tutuyordu
" Ameliyathaneyi hazırlayın " sesleri eşliğinde bir odaya aldılar. Tüm gücü ile elimi sımsıkı tutmuştu.
" tamam güzelim geçti, bak geliyorlar ! az kaldı" gözleri arada kayıyordu... güçlükle konuştu "söz ver..."
" Ne? " dedim dayadım kulağımı "Ne dedin güzelim ?" alnına yapışan saçları çektim yüzünden " Ne dedim bebeğim?"
"söz ver !" dedi gözlerinden yaşlar süzülerek.
"Veririm, veririm birtanem ne sözü istersen veririm" dedim göz yaşlarını silerek.
" bebeğim " dedi durdum,. Donup kaldım. "bebeğimi... " gözleri kapandı...
"Vera vera aç gözünü Vera... Vera güzelim söz, ne istersen söz, söz birtanem... " Hızla odaya dolan hemşire ve doktorlar beni uzaklaştırdı
Hiç itiraz etmedim, zorluk çıkaramadım, çekildim. Vera'mı kurta
