CARMELA
Naninikip ang dibdib ko habang papalapit sa kabaong ni Tita Ofelia. She's like a mother to me. Kaya masakit para sa akin na wala na siya. Parang kailan lang noong kinukulit niya akong maghanap ng trabaho.
"Hindi man lang kita nakita at nayakap sa huling hininga mo," madamdamin kong sabi.
Ang bigat ng pakiramdam ko. The woman I adore so much is now sleeping in the coffin. Bakit mo ako iniwan tita? Ang daya mo naman. Nakakainis ka!
"Maraming salamat sa lahat, Daevon. Ang dami ko ng utang sa 'yo," wika ni Uncle Mario.
"Basta kung may kailangan ka, lumapit ka lang po sa akin."
Pagkatapos nilang mag-usap ni uncle ay lumapit na siya sa akin. Mahigpit niya akong niyakap kaya napaiyak ako lalo. Laking pasasalamat ko at pinayagan niya akong pumunta dito. Kahit hindi niya sabihin a
