Eve geldiğimde Elif ortalıkta yoktu. Odama çıkıp üzerimi değiştirecektim ki, yatağında uyuyan kardeşimi fark ettim.
Aşağı indiğimde yemek de yoktu. Annem hâlâ sedirde oturmuş, dışarıya bakıyordu.
“Anne,” dedim, “yemek yapmadın mı? Elif yemek yedi mi?”
Ne cevap verdi ne de kafasını çevirip bana baktı…
Arkamı dönüp mutfağa doğru adımladım. Dolabı açtığımda yumurta ve bir kaç adet domates vardı, evde bir şey kalmamış ki diye mırıldandım.
Mutfaktan çıkıp dışarı çıkmak için yürüdüm ayağıma terliklerimi geçirip… köyün bakkalına doğru yürüdüm.
“Selamün aleyküm,” deyip içeri girdim. Bakkal Kamil amca başını sallayıp işine geri döndü.
“Şey… ben birkaç yiyecek alacaktım da…” dedim, biraz duraksayıp devam ettim. “Ama parasını birkaç gün sonra ödesem olur mu? İşe yeni başladım, haftalığımı al
