กรงรักราชันย์

ชีวิตในวัยเด็กของคนอื่นอาจจะเล่นบทพ่อแม่ลูก แต่สำหรับ 'อิงดาว' เธอถูกผู้ใหญ่จับยัดตำแหน่ง 'คู่หมั้นมาเฟีย' ให้ตั้งแต่ยังสะพายกระเป๋าเป้คิตตี้! ภารกิจหลักในชีวิตของเธอจึงมีแค่อย่างเดียวคือ... การวิ่งหนี 'ผู้ชายที่ชื่อราชันย์' เจ้ากรรมนายเวรในคราบผู้ชายจอมเผด็จการ! เขาคือศูนย์รวมความเป็น 'ตัวร้าย' ที่ขี้หวงระดับประสาทแดก ผู้ชายหน้าไหนกล้าเดินเฉียดอิงดาว เฮียแกพร้อมสั่งลูกน้องชักปืนขู่ ขนาด 'รักแรก' วัยใสของเธอ เขายังส่งคนไปดักข่มขู่จนอีกฝ่ายสติแตกหนีเตลิด พังความรักของเธอจนย่อยยับ แล้วขังเธอไว้ในกรงทองด้วยคำว่าคู่หมั้น อิงดาวเคยเกลียดเขาและพยายามวิ่งหนีมาเฟียคนนี้แทบตาย แต่จะหนีให้รอดได้อย่างไร... ในเมื่อกล้องวงจรปิดแทบทุกตัวในประเทศเป็นของตระกูลเขาทั้งนั้น! ทว่ายิ่งหนี... เธอกลับยิ่งตาสว่าง เมื่อเวลาผ่านไปอิงดาวดันค้นพบว่า ภายใต้ความดิบเถื่อน ดุ และบ้าอำนาจ ไอ้ตัวร้ายหน้าโหดมันดันมีมุม 'น่ารัก' เหมือนกันแฮะ โดยเฉพาะตอนที่มัจจุราชแห่งวงการมืด ยอมถอดเขี้ยวเล็บกลายร่างเป็น 'ไอ้โบ้' หางลู่หูตก คอยตามง้อ ตามหึงหวง และคุกเข่าศิโรราบให้เธอแค่คนเดียวบนโลกใบนี้ "พี่อาจจะเลวกับคนทั้งโลก ใช้วิธีเถื่อนๆ สู้กับใครต่อใคร... แต่จำไว้นะ พี่สยบให้เมียแค่คนเดียว" เอาเถอะ! ในเมื่อหนีเจ้ากรรมนายเวรคนนี้ไม่พ้น (และใจก็เริ่มจะไม่อยากหนีแล้วด้วย) อิงดาวก็จะขอพับแขนเสื้อ สวมวิญญาณครูฝึกสัตว์ป่า งัดทุกมารยาขึ้นมาปราบพยศมาเฟียดูสักตั้ง! บทนำ 'ราชันย์ ' สมัยมัธยมปลายทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล และพ่วงตำแหน่ง 'คู่หมั้น' ที่อิงดาวพยายามวิ่งหนีมาตลอดชีวิต! "พะ... พี่เรน! พี่มาทำอะไรที่นี่!" อิงดาวตะโกนเสียงหลง พุ่งตัวเข้าไปขวางหน้าพี่ท็อปอย่างปกป้อง "พี่ทำอะไรพี่ท็อป?" นัยน์ตาสีนิลคมกริบตวัดมองชายหนุ่มที่สั่นเป็นลูกนกอยู่แทบเท้าอิงดาว ก่อนจะแค่นยิ้มหยัน "ก็แค่มาเก็บขยะแถวนี้" น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความคุกคามจนคนฟังขนลุก "บังเอิญขยะชิ้นนี้มันไม่เจียมตัว... เสือกมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ เมีย ของฉัน" "อิงไม่ใช่เมียพี่เราแค่ถูกผู้ใหญ่จับหมั้นกัน!" อิงดาวเถียงคอเป็นเอ็น น้ำตาเริ่มคลอเบ้าเพราะความโกรธและความอาย "พี่ท็อปคะ ลุกขึ้นเถอะค่ะ ไม่ต้องไปกลัวเขา" อิงดาวพยายามจะดึงแขนรุ่นพี่แสนดีให้ลุกขึ้น แต่พี่ท็อปกลับสะบัดมือเธอออกราวกับโดนของร้อน "น้องอิง... พะ... พี่ขอโทษ พี่ไม่รู้จริงๆ ว่าน้องอิงเป็นของๆ คุณราชันย์ พี่จะไม่ยุ่งกับน้องอิงอีกแล้วครับ ปล่อยผมไปเถอะนะครับ!" รุ่นพี่ทรงไมโครเวฟยกมือไหว้ปะหลกๆ ทิ้งมาดชายหนุ่มแสนอบอุ่นไปจนหมดสิ้น "ไสหัวไปให้พ้น และถ้าฉันเห็นหน้าแก หรือเห็นข้อความของแกเด้งในมือถือคู่หมั้นฉันอีก... แกได้ไปคุยกับรากมะม่วงที่ก้นแม่น้ำเจ้าพระยาแน่" "ขะ... ขอบคุณครับผมจะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ!" พี่ท็อปวิ่งหน้าตั้งเตลิดเปิดเปิงออกไปทันที รวดเร็วยิ่งกว่านักวิ่งทีมชาติ ทิ้งให้อิงดาวยืนอ้าปากค้าง มองเศษซากรักแรก ที่ถูกเหยียบขยี้จนแหลกละเอียดด้วยฝีมือของมาเฟียจอมเผด็จการ "พี่ท็อป! เดี๋ยวสิ..." หมับ! ยังไม่ทันที่อิงดาวจะก้าวตาม ฝ่ามือหนากว่าคีมเหล็กก็คว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียว แล้วกระชากร่างบางเข้าหาตัวจนอิงดาวปลิวไปปะทะกับแผงอกแกร่ง "ปล่อยนะ ไอ้คนบ้าอำนาจ ไอ้มาเฟียใจร้าย!" อิงดาวทุบอกเขาไม่ยั้ง น้ำตาแห่งความคับแค้นใจไหลพราก "พี่ทำลายชีวิตอิง พี่ทำแบบนี้ทำไม อิงเกลียดพี่ชาตินี้ทั้งชาติอิงก็ไม่มีวันรักพี่!" คำว่าเกลียดทำเอานัยน์ตาของราชันย์วูบไหวไปชั่วครู่... แต่เพียงเสี้ยววินาที มันก็ถูกแทนที่ด้วยความดุดันและหวงแหนขั้นสุด มือหนารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างเชยคางมนขึ้นมาบังคับให้สบตา "เกลียดก็เกลียดไป... เพราะฉันไม่ได้ต้องการให้เธอรัก ฉันต้องการแค่ให้เธอเป็นของฉันคนเดียว" ราชันย์ก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากบาง ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนอิงดาวเบือนหน้าหนีไม่ได้ " ต่อให้เธอจะวิ่งหนีฉันไปสุดขอบโลก ฉันก็จะตามไปลากคอเธอกลับมา ผู้ชายหน้าไหนที่มันกล้าแตะต้องตัวเธอ ฉันจะสับมันเป็นชิ้นๆ" พูดจบราชันย์ก็อุ้มพาดบ่าร่างบางที่กำลังดิ้นรนและกรีดร้อง ก่อนจะสั่งลูกน้องให้เปิดประตูรถตู้ เพื่อพานักโทษวีไอพี กลับไปขังไว้ในกรงทองของเขาดังเดิม นั่นคือเหตุการณ์หลายปีก่อน... จุดเริ่มต้นที่ทำให้อิงดาวตั้งปณิธานกับตัวเองว่า... เธอจะต้องหนีจากตัวร้ายคนนี้ให้ได้! แต่ในตอนนั้นไม่มีใครรู้เลยว่าในอนาคต... ไอ้ตัวร้ายที่เคยขู่ฆ่าชาวบ้านไปทั่ว ดันกลายสภาพเป็นมาเฟียคลั่งรักที่ยอมคุกเข่าให้เธอแค่คนเดียวซะงั้น!