ณ ร้านกาแฟ Hideaway
(เวลา 20.30 น.)
รถตู้กันกระสุนคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าร้านกาแฟที่ปิดไฟหน้าร้านแล้ว แต่ยังมีแสงไฟสลัวๆ จากด้านใน ทันทีที่ประตูรถเปิดออก แพรว ที่รับหน้าที่ผู้จัดการร้านจำเป็น ระหว่างที่เพื่อนหนีไปหาผัว ก็วิ่งถลากออกมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
"ตายแล้ว! ไอ้อิง! พี่เรน!"
แพรวกรีดร้องเสียงหลง เมื่อเห็นสภาพของเพื่อนรักและแฟนมาเฟีย ราชันย์เสื้อสูทหลุดลุ่ย มีคราบเขม่าควันติดที่แก้มและแขนเสื้อ ส่วนอิงดาว ผมเผ้ายุ่งเหยิง หน้าตาตื่นตระหนกเหมือนเพิ่งผ่านสนามรบมายังไงอย่างงั้น
"ไปฟัดกันท่าไหนยะเนี่ย! ทำไมสภาพเยินขนาดนี้ ...เอ้ย! หมายถึงไปทำอะไรกันมา?"
แพรวรีบสำรวจเพื่อน
"ไหนบอกแค่เอายาไปให้? ไหงกลายเป็นไปลุยไฟมาซะงั้น?"
"เรื่องมันยาวน่ะแพรว..."
อิงดาวถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน
"ไว้เล่าให้ฟังนะ ตอนนี้ขอกลับขึ้นไปอาบน้ำก่อน เหนียวตัวจะแย่"
"เดี๋ยวๆ ..."
สายตาอันแหลมคมขอ
