Nananatili silang magkayakap sa kama, at sa bawat segundo, lalong bumibigat ang hangin sa pagitan nila. Tahimik lang si Sophia, pero ramdam niya ang init ng katawan ni Laddicus, ang bawat hinga nito na sumasalubong sa balat niya.
Dahan-dahan siyang kumilos para makaupo, pero agad siyang hinila ni Laddicus pabalik.
“Stay,” bulong nito, halos paos ang boses.
Napatigil siya, ramdam ang mabilis na pagtibok ng puso.
“Laddicus… baka may makarinig.”
“Wala. Abala pa sila sa labas. Besides…” tumitig ito sa kanya, deretso sa mga mata niya.
“…I don’t care. All I want right now is you.”
Namula si Sophia, pilit na umiwas ng tingin.
“Kaya minsan mas gusto ko na tikom iyang bibig mo eh,” aniya at napalunok.
Ngumisi si Laddicus, pero hindi ito tumawa gaya ng dati. May kakaibang bigat ang ngiti
