Nakatingin lang sa labas ng ICU si Kristina sa kaniyang ama at tahimik na nagpaalam. Aalis na sila mamayang gabi. May tatlong oras na lang siyang natitira.
Huminga siya nang malalim at malungkot na napangiti.
“Magpagaling ka na Pa, sa pagbalik ko kasama mo na ang apo mo. Sigurado akong matutuwa ka. Magpalakas ka ha, tinawagan ko na si Tita Aurelia. Alam kong hindi ka niya pababayaan,” aniya.
Kinausap na rin niya ang doctor na mag-oopera sa kaniyang ama at malaki naman ang chance na maka-recover ito kaya kahit papaano ay nakahinga siya nang maluwag.
“Bye, Pa,” aniya at umalis na.
Nakasalubong pa niya si Sophia palabas at para bang hindi maipinta ang mukha nito.
“Aalis ka?” tanong nito.
Hindi naman niya ito pinansin. Kotang-kota na siya sa kamalditahan nito. Baka sa galit niya sa kapa
