Inabot na ng gabi na umuwi si Kristina mula sa kaniyang training. Gusto niyang kausapin mamaya ang asawa niya. Hindi na niya kaya na ganoon na lang sila palagi. Kung hindi siya nito kayang ipaglaban ay wala siyang pakialam.
“The papers are done, kailangan na lang ng signature ni, Gael. Sigurado ka na ba talaga sa gagawin mo?” tanong ni Jiro sa kaniya. Halata sa mukha nito ang pag-aalala. Ngumiti naman siya nang tipid dito.
“Oo naman, huwag kang mag-alala sa ‘kin at okay lang ako,” aniya rito.
Tumango naman ito at nginitian siya.
“Hatid na kita at gabi na,” wika nito. Tumango naman siya. Habang nasa biyahe nga ay panaka-naka ang tingin sa kaniya ng binata.
“Bakit ka ganiyan kung makatingin?” usisa niya rito.
“Are you sure na wala kang kukunin sa kaniya? Kahit alimony man lang?” tanong
