CHAPTER 7
HEAVEN POV
Ano ba ito? Bakit ko ba naiisip pa rin ang tawag na iyon? Tumigil ako sa pagwawalis ng pasilyo, tumitig sa sahig, at pinilit kong kalmahin ang sarili ko. Hindi ako nagseselos. Hindi pwede. Ano bang karapatan ko? Isa lang naman akong katulong dito, at si Sir Dayrit… isa siyang amo na kahit kailan ay hindi maaabot ng isang tulad ko.
Pero bakit gano’n? Parang ang sakit-sakit kanina habang naririnig ko siyang tinatawag na "darling" ng babaeng iyon. Kiera. Malandi pa ang boses! Napapikit ako, pilit na iniisip na baka nagkakamali lang ako. Siguro naman, hindi iyon seryoso. Oo, baka gano’n lang talaga magsalita ang babae na iyon. Walang malisya.
“Walang malisya?” bulong ko sa sarili, napapailing na tila sinasagot ko ang sarili kong tanong. Pero sino bang niloloko ko?
Hum
