CHAPTER 9
Dayrit POV
Sa halip na magpahinga, naisip kong pumunta sa garahe para tingnan ang isa sa mga sasakyan ko. Kailangan kong magpalamig. Gusto kong mag-drive, kahit saglit lang. Habang naglalakad ako papunta sa hardin na daanan papuntang garahe, biglang may malakas na pagbagsak sa harap ko.
“What the—?”
Hindi ko pa natatapos ang bulong ko nang maramdaman ko ang malamig at basang likido sa aking puting long sleeve shirt.
“Oh my God!” sigaw ng boses ng babae.
Doon ko nakita si Heaven, bitbit ang isang balde ng tubig na mukhang naitapon niya sa akin. Ang gulat at takot sa kanyang mukha ay hindi ko maitago, pero ang naisip ko lang ay ang mamahaling damit ko na basang-basa at may bahid ng kung anumang likido iyon.
“Heaven!” galit kong sigaw.
“Sir! I—I’m so sorry!” mabilis niyang
