Tiningnan ko agad kung ano ang ulam namin ngayong gabi. Lumawak ang ngisi ko noong makita ko ang mga tuyo at noodles. Alam na, lalo na kapag ganitong malakas ang ulan, masarap ang kainan kung tuyo at noodles ang ulam.
Hindi ko lang alam kung uso rin ang ganito sa mayayamang tulad nina Dustin.
“Alam mo ‘yan?” Tanong ko sa kaniya.
Hindi pa nga ako naniniwala sa kaniya noong tumango siya at sinabi sa akin ang ulam namin ngayon.
“Oo. Tuyo at noodles.” He smiled.
Alam ko, sa likod ng smile na ‘yan ay may tinatagong ibang nararamdaman, halata namang ayaw niya ng ulam namin.
Ako na ang naglagay ng ulam na tuyo sa plato ni Dustin. Pinanlakihan niya ako ng mata. Nginisian ko lang siya.
“Huwag kang mag-alala. Masarap ‘yan. Lalo na kapag sinawsaw mo sa suka.”
Hindi siya kumbinsido sa
