Sibel
Kenan'la geceden beridir kavga ediyorduk.
Yüz kere tartıştık, yüz kere de o kazandı. Abimin de bunu istediğini söylemişti. Ne yapacağımı bilmiyorum. Resmen her şeyimizi toplamıştı ve İstanbul'a gidiyorduk.
Abimi defalarca aradım, sordum, mesaj attım hiçbirine geri dönmemişti. Ben orada ne yapacaktım? Hiç tek başıma dışarı çıkmamıştım. Nereye gitsem abimlerle birlikte gitmiştim. Ya da uzun süre hiç onlardan ayrı kalmamıştım. Abim arkamdaki dağ gibiydi. Olmazsa ben Kenan'ın ailesiyle bile yaşayamazdım, Kenan'la bile yaşayamazdım. Kenan'la aramızdaki bağı kuvvetlendiren bile abimdi.
Evimden ayrılmak zor geliyordu, düğünümde bile bu kadar üzülmemiştim, dönüp dolaşıp abimin yanına gideceğimi biliyordum aslında, başıma ağrılar girmişti, havaalanına giderken böyle bir umudum vardı, belk
