ไออุ่น
งานเลี้ยงได้ดำเนินการมาเรื่อยๆ จนมาถึงช่วงท้ายๆ ของงานนั่นก็คือการโยนดอกไม้ และพี่มังกรก็เห็นว่าสมควรจะกลับได้อย่างไม่เสียมารยาทแล้ว ซึ่งฉันก็เห็นด้วยเพราะตลอดการยืนดูพิธีการของบ่าวสาวที่ผ่านมา ฉันคิดว่าแค่นี้ฉันก็ได้คำตอบให้กับตัวเองชัดเจนแล้ว
“งั้นเดี๋ยวเราไปลาผู้ใหญ่ก่อนนะ” พี่มังกรหันมาพูดกับฉัน
“ค่ะ” ฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรเพราะมันเป็นมารยาทอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าพี่มังกรดูจะไม่ชอบพ่อของผู้ชายคนนั้น และปะทะฝีปากกับเขาไปพอสมควรตอนเข้างานก็ตาม
“สาม สอง หนึ่ง!” ระหว่างที่ฉันกับพี่มังกรกำลังเดินเพื่อไปหาเจ้าของงาน เสียงนับถอยหลังก็ดังขึ้น ก็คงจะกำลังเตรียมโยนดอกไม้นั่นแหละ ฉันไม่ได้สนใจ
แต่ใครจะไปคิดกันล่ะ ว่าคนที่รอแย่งกันมากมายกลับไม่ได้ แต่คนที่ไม่ได้สนใจอย่างฉัน...
ตุบ! ดอกไม้ที่ลอยมาตรงหน้าฉัน ทำให้ฉันยกมือขึ้นรับตามสัญชาตญาณตัวเองปนความตกใจ กว่าจะได้สติก็พึ่งรู้นั่นแหละ ว่าใ
