ONE NIGHT WITH MR. IRRESPONSIBLE

CHAPTER 3

BEATRIX

"Good Morning, Miss Santino!"

Napangiti siya nang marinig niya ang pagbati sa kanya ni Criselda. Si Criselda, ang pinakamatagal na empleyado sa Freud Deluxe Hotel & Restaurant na pinagtatrabahuhan niya. Si Criselda lang din ang unang naging malapit sa kanya. Happy go lucky kasi itong babaeng ito, masayahin, at hindi nakakabagot na kasama.

"Good Morning, Criselda." She gave her coworker a friendly smile.

Palagi siyang binabati kapag nakasalubong niya ito. Lahat naman ng mga kasamahan niya ay ganoon din ang ginagawa, at pati rin naman siya. Ngunit, ito talagang si Criselda ang nakagaanan niya ng loob. Sobra kasing palangiti, at mabait. Marunong kasi itong makisama sa lahat.

Rinig na rinig niya ang takong ng kanyang heels habang naglalakad siya sa hallway patungo sa kanyang opisina. Tahimik na ang buong paligid. Wala na siyang nakasalubong na mga kasamahan niya. Alam niyang abala ang mga ito sa trabaho.

Nang nasa tapat na siya ng kanyang silid ay agad niyang binuksan ang pintuan. Pumasok na siya sa loob, at naglakad patungo sa kanyang desk. Nilapag niya muna roon ang kanyang mga gamit upang makapagtimpla ng kape. May sarili siyang coffee blender machine dito sa loob ng opisina niya. Nagpapasalamat siya na mayroon siyang ganito para hindi na siya pumunta sa cafeteria.

"Hello, Good Morning, " magalang na bati niya sa kanyang boss na nasa kabilang linya.

[Good Morning, Miss Santino!]

"Sir Freud..."

[Ms. Santino, please inform your coworker that our company is holding a party this Saturday and that all of you must dress formally.]

"What time, sir? Sa Grand hall po ba gaganapin ang event?"

[Yes. Before 7 in the evening ay nandito na kayo. Sa grand hall gaganapin ang kasiyahan.]

She pressed the intercom button.

"GOOD MORNING TO ALL. I'D LIKE TO TELL YOU THAT WE HAVE A CELEBRATION COMING UP THIS SATURDAY AT THE GRAND HALL. YOU MUST ARRIVE BY EXACTLY 7 P.M. AND WEAR FORMAL ATTIRE. THANK YOU, AND GOOD DAY TO EVERYONE."

****

Before 7 P.M, nandito na siya at lahat ng mga empleyado sa kompanya ay naghihintay ng magsimula. Sa grand hall gaganapin ang pinakahihintay ng mga kasamahan niya. Ramdam niya ang kasiyahan na inaasam ng mga ito. Lahat ng mga taong dumalo ay nagpapabunggahan sa kanilang suot.

Napakasarap sa pakiramdam na kahit gaano sila kaabala sa kanilang ginagawa ay may pakulo ang kanilang boss upang hindi sila nababagot sa kanilang trabaho. Kahit busy ay may panahon din naman silang sumaya.

Nakangiting inilibot niya ang kanyang paningin sa loob ng grand hall. Marami na ngang mga tao. Mga mayayamang businessmen/women na hindi nagpakabog sa kanilang suot. Ngiti rito, at ngiti roon ang mga bisita. Alam niyang mga peke lang ang mga ipinakita ng mga iyan. Halos pumupuntang mga bisita nila ay may pakay.

She wore a modest and attractive black backless dress with four different colors. It appears simple, and conservative in the front, yet it is revealing at the back. Hanggang kalahati ng hita niya ang suot niyang dress. Umupo na siya sa reserbang upuan ng mga katrabaho niya. Nagkukwentuhan sila tungkol sa mga nangyayari sa buhay nila, at trabaho. Hindi talaga siya magsasawa sa madaldal niyang kasamahan na si Criselda, nakakatawa talaga ito. Pati mga past boyfriend nito ay ikinuwento pa. Tumigil lamang sila sa pag-uusap, nang magsimulang magsalita ang boss nila na nasa stage. Nakikinig lang siya sa sinasabi nito, at may pinakilala itong major stockholder sa kanila. Matangkad na lalaki, at matipunong katawan. Hindi niya pa nakita ang mukha nito. Tutok na tutok siya sa harapan dahil curious siya sa mukha ng lalaki. Nang humarap sa kanila ang major stockholder, nanlalaki ang kanyang mga mata nang makita uli ito.

Kinalabit siya ni Criselda. "Trix, siya iyong makalaglag panty ang kagwapuhan sa presidential suite." Napahagikhik nitong tudyo sa kanya.

Napairap siya sa kawalan. Kilala na niya ang lalaking ubod na sama ang ugali. Walang iba kung 'di si Mr. Schrute. Siya ang lalaking walang modo na kaharap niya sa presidential suite. Kung makasigaw sa kanya parang ang laki ng kasalanan nila.

"Siya iyong lalaking manyak sa presidential suite," walang gana niyang sabi habang tutok ang atensyon sa harapan niya ngayon.

Mas tamang sabihing nanlilisik ang mga matang tinititigan ito. Hanggang ngayon, hindi niya pa rin nakalimutan ang klase ng pagtitig nito sa kanya. Titig na titig kulang na lang ay huhubarin siya nito.

Tinuro nito ang lalaki.

"Iyang lalaking 'yan… manyak? Ay! Kung ako ang mamanyakin niyan, Trix, hindi ako magdadalawang-isip na magpagahasa riyan. Iyang gwapo na iyan…naku hindi ko sasayangin," nangangarap na saad nito na para bang kulang na lang huhubarin sa titig si Mr. Schrute.

Napairap siya rito. Kung makatili ay kulang na lang sambahin nito ang lalaki. Halata namang kinikilig ito o baka naman may crush ito sa lalaking manyak.

"Heh! Tumigil ka, Criselda! Kumikiringking ka na naman," sita niya sa kaibigan para kasing kiti-kiti. Ang sarap talaga nitong tirisin.

Kapag makakita ng gwapo ay ayon para ng sinilihan ang puwet.

"Sus! Trix, huwag kang tumanggi riyan. Totoo namang gwapo siya ah," pang-uudyok nito sa kanya, at tinutusok ang tagiliran niya. Kaya tinampal niya ang kamay nito dahil may kiliti siya roon.

"CRISELDA! Tumigil ka dahil may kiliti ako riyan. Para ka talagang timang diyan," sita niya rito. Hindi kasi tumigil sa panunukso nito sa kanya.

"Kung makapagsabi kang timang sa’kin,” umismid ito, “mas timang ka pa nga.”

"Ewan ko sa'yo, Criselda. Tumigil ka nga! Makinig ka nga sa kung anong sinasabi ni Sir Freud baka masita pa tayo." Tinuro niya ang nasa stage, pero ang bruha ay hindi man lang nakikinig.

"Ito na naman si Trix, kung makasita ka sa akin parang ikaw ang nanay ko."

Hindi na lang siya umimik dito. Salita ito nang salita, pero hindi na niya ito pinapansin. Mas tutok na ang atensyon niya sa harapan. Kung papakinggan niya ito baka wala na siyang maintindihan. Aaminin niyang gwapo nga itong hinayupak na ito. Matikas ang pangangatawan, at ang lakas ng dating. Marami ngang babaeng nahuhumaling dito. Hindi niya masisisi ang mga babae dahil ang lakas naman talaga ng s*x appeal nito kaya lang nakakaturn-off ang ugali. Hindi niya nga maintindihan ng tinanong niya ito, kung ano ang problema pero siya pa naman ang sinisisi. Sinabihan pa naman siya na siya raw ang may pakana kung bakit ito nagkaproblema. Sa pagkakaalam niya ay wala siyang atraso sa lalaki. Nakakabuwisit nga. Naghahanap lang ng gulo.

Maya't-maya’y nagkakasiyahan na sila. Marami na rin ang iniinom niyang margarita. Kaya hindi na siya nahihiyang sumayaw sa gitna, kung saan marami na ngang mga empleyadong sumasayaw sa dance floor, at may Dj pa. Hindi talaga sila tinipid ng boss nila kapag tungkol sa kasiyahan. Isa sa rason kung bakit sobrang excited ang mga kasamahan niya tungkol sa party dahil sa mga surpresa. Todo effort ang boss nila kapag ganitong event. Para na rin hindi mainip ang mga bisita, at pati ang mga empleyado ng kompanya. Nagpaalam muna siya kay Criselda na pupuntang restroom kasi parang sasabog na ang pantog niya. Pagpasok niya sa rest room ay walang tao kaya dumiretso na siya kaagad sa banyo, at umihi na.

Pagkatapos niyang umihi ay naghugas na siya ng mga kamay, at mag-retouch ng makeup. Lumabas na siya kaagad ng matapos niyang ayusin ang sarili, at naglakad pabalik patungo sa dance floor. Kaya lang nahihilo siya sa mga ilaw ng disco light na tumatama sa kanyang mga mata. Grabe pala ang ininom niya kanina, at parang naduduwal siya. Kailangan niya talagang bumalik sa restroom.

Naglakad siya pabalik patungo sa banyo. Muntik na siyang mabuwal ng may nabangga siyang matigas, at mabangong pader. BAKIT MATIGAS? Ano ito pader? Kinakapa-kapa niya ito pababa nang biglang may malambot na kamay ang pumigil sa kanya.

"Miss, baka iba ang mahawakan mo riyan dahil nangangagat iyan," pabiro nitong sabi sa kaniya.

Nanigas siya sa kinatatayuan nang marinig niya ang pamilyar na boses nito.

"No...no… hindi pwede,” umiiling na bulong niya sa kanyang sarili.

"Miss," tawag pansin nito sa kanya.

Bakit naakit ako sa boses nito, at napakabango pa? Grabe! Ang bango nito. Gusto niyang mayakap ito sa sobrang nakakahalinang amoy.

"Miss, are you okay?" Hinawakan nito ang balikat niya.

"Hmmf," ungol lang ang lumabas sa bibig niya.

Napatakip siya sa kanyang bibig dahil parang may lalabas na. Tinabig niya ito, at nagmamadaling pumunta sa restroom, pero bigla na lang itong humarang sa dinadaanan niya.

"Beatrix, right?"

Naaninag niya na tinitigan siya nito nang mabuti.

"Please, huwag mo naman ako tingnan ng ganiyan. Baka bigla na lang malaglag ang panty ko nito."

Napansin niyang ngumisi ito ng nakakaloko, at hinawakan siya agad sa siko.

"Where are you going, Beatrix?"

"Restroom. Pwedeng bitawan mo ako? Tabi riyan," umiiling lang ito sa sinabi niya.

Pilit niyang tinanggal ang pagkakahawak nito dahil ilang segundo lang ay alam niyang may lalabas na sa kanyang bibig.

"No. Sabihin mo muna sa akin kung saan ka pupunta?" nagpupumilit nitong tanong sa kanya, pero iling lang ang sagot niya sa kaharap.

Ayaw niyang magsalita dahil lalabas na talaga sa bibig niya.

"Magsali–"

She groaned as she felt the acid rising in her throat. Hindi na niya kinaya ang pagpipigil. She threw up in front of his shirt.

"Oh…f-ck! What have you done to my shirt?!" bulyaw nito sa kanya para bang lalabas na ang litid nito sa leeg.

"Kasalanan mo iyan. Sinabihan na kita na bitawan mo ako, pero hindi ka pa rin nakinig.” Tinabig niya ito, at naglakad patungong banyo.

Sinuka niya lahat ang kinain, at ininom niya. Bakit kasi uminom pa siya?

Nanghihinang kumapit siya sa pader para lumabas siya sa banyo. Muntik na siyang napamura nang makitang naghihintay pa rin ito sa kanya. Hindi na niya ito pinansin dahil ayaw niya munang makipag-usap. Ngunit sa katigasan ng ulo nito ay hinigit siya nito, at kinaladkad patungong elevator.

"Ano ba! Bitawan mo nga ako! Saan mo ako dadalhin!?" Pilit niyang tinutulak ang lalaki, pero sobrang higpit nang pagkakahawak nito sa beywang niya.

"Aray! Ano ba! Ang sakit nang pagkakahawak mo."

"Will you shut the f-ck up!"

Napatahimik siya. Nakakatakot pala itong magalit parang kakainin siya nito ng buhay.

Nang nakalabas na sila ay nakita niyang may naghihintay na sasakyan sa tapat ng hotel. Pinatunog nito ang kotse.

"Hey, where are we going? "

Bagkus na sagutin siya ng lalaki ay pinagbinuksan siya nito ng pintuan, at walang babalang tinulak siya nito papasok sa loob ng kotse. Nagmamadaling pumasok na rin ito sa kabilang side, at pinaandar na ang sasakyan.

''Anong binabalak mo? " takang aniya ng makapasok na ito sa kotse.

Hindi pa rin na proseso sa kanyang utak ang ginawa nito. Paano siya napunta sa ganitong sitwasyon?

"I just want to talk to you." Sumulyap ito sandali sa kanya bago nito itinuon ang pagmamaneho.

"We can discuss it at the hotel. There's no need to go elsewhere."

"In private."

She hissed, and rolled her eyes at him.

“ Maraming panig ang hotel kung saan pwede tayong mag-usap."

How foolish can he be?

He hissed at her. Halatang naiinis na ito sa tanong niya. Alangan naman na tatahimik lang siya sa tabi? Akmang bubuksan niya ang pintuan ng sarado iyon. Wala siyang pakialam kung umaandar ang sasakyan. Ang nasa isip niya ay makalabas siya rito. Sinisigawan na niya ang binata, pero wala pa rin silbi kung nagbibingihan lamang ito.

A few minutes later, huminto ang sasakyan sa isang magarang gusali. Nagtataka siya kung bakit kailangan dito pa sa lugar na ito siya dinala.

"Bakit mo ako dinala rito?" takang tanong niya.

Hindi niya alam kung bakit dito siya dinala ni Steven. May dapat ba silang pag-uusapan? Hindi naman niya kilala ito para mag-usap sila. Ang hindi niya alam, kung bakit pumapayag ang kanyang sariling sumama sa lalaki. Pangalawang beses pa lang niya ito nakita.

Hindi siya pinansin ng binata basta na lang iginiya siya patungong elevator.

When the elevator tinged, nauna itong lumabas, at sumunod din siya rito. Pinagbuksan siya nito ng pinto, at iginiya siya patungong sala.

"Ano ang gusto mong inumin o kainin?"

"Chocolate cake, at wine na lang sa akin.” Tumango ito, at mabilis na lumisan sa harapan niya.

Pagbalik nito ay may dala na itong wine, at chocolate na nasa tray. Nilapag nito iyon sa mesa. Natatakam siya nang maamoy niya ang aruma ng cake.

" Hindi niya alam kung bakit napailing siya sa sinabi nito.

Mabait, at maasikaso pala ang lalaki, hindi nga lang halata.

"Masarap ba?" Tango lang ang sagot niya rito dahil puno pa ng cake ang bibig niya. "Eat as much as you want. If you want something, you can look in the refrigerator.”

Talagang masarap naman talaga ang cake na nakain niya ngayon.

Ilang sandali, nakaramdam siya ng kakaiba sa katawan niya para siyang sinisilaban. Sobrang init na hindi niya mawari kung bakit nagkakaganito siya. Hindi niya malaman kung bakit nakaramdam siya ng init sa buong katawan niya. Hindi siya mapakali sa kanyang inuupuan. Naiinitan siya na hindi niya malaman.

"Could you please turn on the air conditioning?" utos niya rito habang pinaypayan ang sarili gamit ang kamay niya.

"It's already on, Miss Beatrix."

Napatanga siya rito. Kung naka-on ang air condition, bakit hindi pa rin nawawala ang init ng katawan niya?

Ano bang nangyayari sa katawan niya ngayon? Oo, nakainom siya, pero hindi naman ganito ang pakiramdam.

Bakit nasisilaban siya?

Napatingin siya rito nang marinig na umupo ito sa harap niyang upuan. He folds his legs and crosses them over his other legs. She shivers as he stares at her with his knuckles tucked beneath his chin.

Umusog ito papalapit sa kanya. "Alam mo ba, Beatrix Santino aka Trix," sabi nito sabay haplos nito sa batok niya. “Hindi ko inaakala na magkikita ulit tayo.”

Biglang tumayo lahat ng balahibo niya sa ginawa ng lalaki. Lalayo sana siya kay Steven kaya lang hindi siya makagalaw mula sa pagkakaupo niya.

Napansin niyang nakangisi ito. "Anong ginawa mo sa akin?" kinakabahang tanong niya rito.

"Nothing," he responded, dangerously smiling.

"Are you kidding me? You didn't do anything?!" She yelled at him.

Alam niyang meron itong nilagay sa kinain niya. Imposibleng wala. Hindi sana siya nakaramdam ng ganito.

"Oh, sorry!” Tumawa ito na parang nasisiyahan sa kanyang sitwasyon. "I forgot, may inilagay pala riyan ang kaibigan ko. You know, aphrodisiac."

Napatanga siya sa sinabi nito.

He moved the cake to the opposite side of the table and stood up. Tuluyan na silang magkaharap ng demonyo na ito.

Tiningnan siya nito mata sa mata.

"You should be aware that aphrodisiacs can be added to foods, and beverages to arouse or heighten s-xual desire. Chocolates, and wine are examples of such foods, and beverages. May isa pang gamot na nilagay diyan upang hindi ka magalaw.”

Napasinghap siya ng dumampi ang kamay nito sa labi niya. Nakangising demonyo ang gago.

"How could you?! Why did you do this to me?" medyo raspy na ang kanyang boses.

Iba ang pakiramdam niya ngayon. Parang gusto niya lang ay hawakan siya ng lalaki. Mas lalo siyang sinisilaban. Ngumisi ito sa kanya na para bang inaasar siya ng lalaki.

"Kasi nga, baliw na baliw na ako sa'yo. Gusto kong hawakan lahat ng katawan mo. Alam mo, sinadya kong humarang sa daanan mo para magkabanggaan tayo.”

Nanlaki ang mga mata niya sa sinabi nito.

Nakaramdam siya ng kaba sa klase ng pagngiti nito. May binabalak ito sa kanya na hindi maganda.