Chapter 30

2571 Words

Someone's POV "Bakit kasi hinayaan n'yong mapunta kay Karlo?! Edi tayo ngayon ang nahihirapan na kunin ung bata!" singhal ko sa kanila. "May nangyari nga kasi! Malay ko ba na malandi din iyang anak mo at nabuntis ng maaga!" singhal n'ya din sa akin. Marahas naman akong napakamot sa ulo ko dahil sa baba ko dahil sa sinabi n'ya. "Iyang kasing anak mo! Barumbado! Pero maganda na iyon na nawala iyong anak nila! Pwede ko pang mabawi si Jane, madali lang iyon at nag patulong na ko sa kaibigan kong pulis," latag ko ng isa sa mga plano ko. "Sigurado ka ba dyan sa pulis mong kaibigan?! Baka naman sumabit pa kami dahil dyan! Sinasabi ko sa'yo, Janine! Ilalaglag kita sa lahat ng mga ginawa mo!" pananakot nito sa akin. Nagtagis naman ang bagang ko dahil sa sinabi n'ya. Ako pa talaga ang takutin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD