Chapter 58
Aira
Lumipas ang ilang araw na parang dumaan lang sa pagitan ng paghinga at pagpilit mabuhay.
Pare-pareho ang umaga, pare-pareho ang gabi. Gigising ako para kay Derick, ngingitian siya kahit may bigat sa dibdib, magtatrabaho na parang walang nangyayari, at sa tuwing mapag-iisa ako, doon ko lang mararamdaman ang pagod na hindi naaabot ng tulog. May mga gabing nagigising ako dahil sa kirot sa tiyan, may mga umagang nahihilo ako habang nagsisipilyo, pero pilit kong kinukumbinsi ang sarili ko na kaya ko pa. Kailangan kong kayanin. Hindi ako pwedeng bumigay.
Isang hapon, tinawagan ako ni Dra. Fatima.
“Aira,” mahinahon niyang sabi sa kabilang linya, “may pupuntahan tayo bukas. Kung pwede, samahan mo ako.”
“Po? Saan po, Dra.?” tanong ko, bahagyang nag-alala.
“Sa Dixon Mental H
