CHAPTER 11
Avoid
“Filch!”
Boses ni Trick ang natatandaan kong huli kong narinig nang ipikit ko ang aking mga mata. At sa dahan-dahang pagdilat ko, boses niya pa rin ang una kong narinig.
It felt like only seconds had passed. Parang sandali ko lang naipikit ang mga mata ko.
“Gising ka na! Thanks, God!” May pumiga sa kamay ko. Nang marahan kong lingunin ‘yon, si Trick din ang una kong nakitang hawak-hawak ang kamay ko.
“Trick?” tanong ko sa kanya habang prinoproseso pa ang nangyari.
He looked at me as if he was really grateful that I woke up. Kahit na medyo nanlalabo pa ang paningin ko, napansin ko pa rin ang pamumula ng mga mata niya.
Tatanungin ko pa sana kung bakit pero doon ko na naalala ang lahat. Talagang hindi ko na napigilan ang panlalaki ng mga mata
