Secrets of Valleverde

Kabanata 2 Mga Lihim ng Valleverde

Hindi pa man natatapos ang unang linggo ni Seraphine bilang personal assistant ni Emilio Valero, ramdam na niya ang bigat ng kanyang bagong trabaho. Laging seryoso si Emilio, bihirang magsalita, at kapag nagsalita naman ay tuwid at walang kalabuan. Ngunit sa likod ng malamig niyang mga kilos, nararamdaman ni Seraphine na may tinatago itong mga bagay na hindi madaling mahinuha.

Tuwing umaga, sinasalubong siya ng mga maluluwang na opisina, tahimik na mga hallway, at mga tao na tila hindi siya napapansin. Masikip ang hangin sa paligid, hindi dahil sa init kundi dahil sa presyur na bumabalot sa lugar. Sa bawat galaw niya, parang may mga matang nakamasid, mga matang nagtataka kung paano siya napadpad sa mundo ng mga Valero.

Isang umaga, habang inaayos ni Seraphine ang mga dokumento sa mesa ni Emilio, napansin niyang tahimik lang itong nakaupo sa kanyang leather chair, malalim ang mga mata at tila malayo ang iniisip. Nasa harap niya ang isang laptop, ngunit hindi ito kumikilos; nakatingin lamang sa labas ng bintana.

"Sir, nandito na po ang mga papeles na hinihingi ninyo para sa meeting mamayang hapon," mahinang sabi ni Seraphine, tinatangka niyang basagin ang tila masalimuot na katahimikan.

"Salamat, Miss Alcaraz," sagot ni Emilio, hindi inaalis ang tingin mula sa malalayong bundok na tanaw mula sa kanyang opisina. "Alam mo ba kung bakit napakaimportanteng lugar ang Valleverde?"

Nagulat si Seraphine sa tanong na iyon. Hindi siya sanay na magsimula ng ganitong klaseng usapan si Emilio. Minsan lang itong magsalita ng labas sa trabaho.

"Sa totoo lang po, hindi pa ako pamilyar sa lahat ng bagay dito," maingat niyang sagot. "Pero sa nakikita ko, mukhang isa po itong malaking parte ng kasaysayan ng inyong pamilya."

Ngumiti si Emilio, isang ngiting puno ng misteryo. "Hindi mo pa alam ang kalahati," aniya, ngunit hindi na itinuloy ang kanyang sinasabi. Sa halip, bumalik ito sa kanyang trabaho, iniwan si Seraphine na nagtataka kung anong ibig sabihin ng kanyang sinabi.

Sa mga sumunod na araw, napansin ni Seraphine ang mas kakaibang kilos ni Sandro Valero, ang panganay na kapatid ni Emilio. Palagi itong nasa paligid, tila binabantayan hindi lamang ang kanilang negosyo kundi pati na rin ang bawat galaw ng kanyang kapatid. Kapag sila ni Emilio ay nag-uusap, ramdam ni Seraphine ang tensyon sa pagitan ng dalawang magkapatid.

Isang araw, habang nag-aayos si Seraphine ng mga papeles para sa isang pulong, lumapit si Sandro sa kanya. Nakangiti ito, ngunit ang ngiti niya ay tila may laman, parang laging may binabalak.

"Miss Alcaraz, kamusta naman ang pagtatrabaho mo para kay Emilio?" tanong ni Sandro, malumanay ang tono ngunit parang may kung anong nakakabigat sa hangin. "Hindi ka ba nahihirapan sa kanya? Kilala mo naman siguro kung gaano siya kaseryoso sa lahat ng bagay."

Bahagyang napangiti si Seraphine, ngunit alam niyang dapat mag-ingat sa bawat sagot niya. "Nakakapanibago po, pero natututo ako sa bawat araw. Masaya akong matuto mula sa isang taong mahusay sa kanyang larangan."

Huminto si Sandro at pinagmasdan siya. "Mabuti kung gano'n," sagot nito, ngunit alam ni Seraphine na may ibang bagay itong nais sabihin. "Pero gusto ko lang ipaalala sa'yo, Miss Alcaraz. Hindi lahat ng nakikita mo dito sa Valleverde ay kasing simple ng iniisip mo. May mga bagay na mas mabuting hindi nalalaman. Kung ako sa'yo, mag-iingat ka."

Napalunok si Seraphine sa bigat ng kanyang sinabi. Sinubukan niyang huwag ipakita ang takot, ngunit hindi niya maitago ang kaba na biglang sumilid sa kanyang dibdib. Ano nga bang ibig sabihin ni Sandro? At bakit tila palaging may banta sa kanyang mga salita?

Nang sumunod na linggo, habang abala si Seraphine sa mga papeles sa opisina, nakatanggap siya ng isang tawag mula kay Arturo, ang butler ng mga Valero. "Miss Alcaraz, kailangan ka sa mansion. May bisita ang pamilya Valero. Gusto kang makita ni Mrs. Carmen Valero," sabi nito.

Bahagyang nagtaka si Seraphine. Hindi niya pa nakakausap nang personal si Carmen Valero, ang ina nina Emilio at Sandro, at kilala siya bilang matigas at mapanlinlang na babae. Laging nasa likod ng mga transaksyon ng pamilya, parang isang tahimik na tagapamahala ng lahat ng ginagawa ng Valero Group.

Pagdating sa mansion, sinalubong siya ni Arturo at dinala sa isang malawak na sala kung saan naghihintay si Carmen Valero. Nakaupo ito sa isang mataas na upuan, nakasuot ng itim na damit na nagbigay-diin sa kanyang awtoridad at kalmado. Nang makita siya ni Seraphine, tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa, tila tinatasa ang kanyang pagkatao.

"Miss Alcaraz," sabi ni Carmen, mababa ngunit puno ng kapangyarihan ang kanyang boses. "Narinig ko na mahusay kang nagtatrabaho para kay Emilio."

"Salamat po, Mrs. Valero," sagot ni Seraphine, sinusubukang itago ang kaba. "Ginagawa ko po ang lahat para matulungan siya sa abot ng aking makakaya."

"Sigurado akong ginagawa mo," sagot ni Carmen, ngunit hindi umalis ang mapanuring tingin nito sa kanya. "Pero nais kong ipaalala sa'yo na ang Valleverde at ang pamilya Valero ay hindi basta-bastang pamilya. Maraming mga mata ang nakatingin sa bawat galaw mo. Hindi madali ang pagtatrabaho sa aming mundo."

Hindi alam ni Seraphine kung paano sasagot. Hindi niya maintindihan kung may babala ba sa mga salita ni Carmen o isang payo lamang. Ngunit sa bawat sinasabi nito, nararamdaman niya ang bigat ng responsibilidad na kailangan niyang buhatin.

"Bilang personal assistant ni Emilio, marami kang malalaman tungkol sa negosyo at pamilya namin," patuloy ni Carmen. "At hindi lahat ng iyon ay dapat mong malaman. Mag-ingat ka, Miss Alcaraz. Ang mga lihim ng Valleverde ay hindi para sa lahat."

Tumayo si Carmen mula sa kanyang upuan at humakbang papalapit kay Seraphine. "Isang payo lamang," aniya, nakatitig nang diretso sa mga mata ng dalaga. "Kung nais mong magtagal dito, kailangan mong matutunan kung kailan dapat magtanong at kung kailan mananahimik."

Pagkatapos ng mga salitang iyon, umalis na si Carmen sa silid, iniwan si Seraphine na nakatayo sa gitna ng maluwang na sala, nalilito sa kanyang narinig. Bakit tila lahat ng tao sa Valleverde ay may mga sinasabi tungkol sa mga bagay na hindi dapat alamin?

Nang bumalik si Seraphine sa opisina ni Emilio, bumalik siya sa kanyang trabaho, ngunit hindi na niya matanggal sa isip ang sinabi ni Carmen. Nagsimula siyang mag-isip—ano nga ba ang mga lihim ng Valleverde? At bakit tila lahat ng tao sa paligid niya ay parang may tinatago?

Habang siya’y nag-iisip, biglang pumasok si Emilio sa silid. Agad na bumalik si Seraphine sa kanyang trabaho, ngunit napansin ni Emilio ang pagkabalisa sa kanyang mga mata.

"May problema ba, Miss Alcaraz?" tanong ni Emilio, mababa ang boses ngunit ramdam ang pag-aalala.

Tumingin si Seraphine sa kanyang amo, pilit na ngumiti. "Wala po, sir. Tuloy-tuloy lang po ako sa trabaho."

Ngunit sa loob-loob niya, alam niyang hindi siya pwedeng magpanggap. Ang mga tanong sa kanyang isipan ay unti-unting lumalaki. At sa mundo ng Valleverde, alam niyang ang mga sagot ay hindi madaling makukuha.