Secrets of Valleverde

Kabanata 3 Mga Pangarap at Mga Banta

Ang araw ay nagsisimula pa lamang sumilip mula sa likod ng mga burol ng Valleverde nang magising si Seraphine mula sa isang mabigat na pagkakatulog. Puno ng mga iniisip ang kanyang utak mula sa mga sinabi ni Carmen Valero kahapon. Kahit pa sinubukan niyang itulak sa isang sulok ng kanyang isip ang mga banta at babala, hindi niya maiwasang mag-alala. Ano nga ba ang mga lihim na bumabalot sa Valleverde at sa pamilya Valero?

Habang nakatingin siya sa salamin, pilit niyang pinalalakas ang kanyang loob. Naisip niyang kailangan niyang maging matatag. Pumunta siya sa lugar na ito hindi para magpadala sa mga intriga at misteryo, kundi para gampanan ang kanyang trabaho at mabigyan ng mas maayos na buhay ang kanyang pamilya. Pero paano siya magiging kalmado kung tila bawat sulok ng Valleverde ay may mga lihim na hindi puwedeng pakialaman?

Kailangan niyang manatiling propesyonal. Hindi siya pwedeng bumigay.

Pagdating niya sa opisina ni Emilio, nakita niyang abala na ito sa harap ng kanyang laptop. Mahirap basahin ang kanyang mukha—palaging seryoso at walang emosyon. Minsan ay naiisip ni Seraphine kung paano nakakatagal si Emilio sa ganitong klaseng buhay, kung saan tila walang personal na espasyo para sa kanya.

“Good morning, Sir,” bati niya.

“Good morning, Miss Alcaraz. May kailangan tayong tapusin para sa board meeting mamayang hapon,” malamig na tugon ni Emilio nang hindi iniaangat ang tingin mula sa kanyang laptop.

Alam na ni Seraphine na magiging isang abalang araw na naman ito. Hinanap niya agad ang mga kinakailangang papeles sa kanilang agenda. Isa sa mga bagong proyekto ng Valero Group ay ang pagpapalawak ng kanilang negosyo sa mga renewable energy sources, at napakaraming detalye ang kailangang ayusin bago ang presentasyon. Isa na rito ang mga papeles na hinihingi ng mga investors, pati na rin ang ilang ulat mula sa kanilang mga tauhan sa iba’t ibang sangay ng kumpanya.

“Siguraduhin mong kompleto ang mga ulat mula sa engineering team, at ihanda mo na rin ang mga charts para sa forecast ng project,” utos ni Emilio.

Habang abala si Seraphine sa paghahanda ng mga dokumento, biglang pumasok si Sandro sa opisina. Mabilis na bumalot ang tensyon sa paligid, at napatigil si Seraphine sa kanyang ginagawa nang makita niyang muli ang masalimuot na ngiti sa mukha ng panganay na Valero.

“Emilio, kailangan nating mag-usap tungkol sa proposal na ipinadala mo sa mga investors,” sabi ni Sandro nang walang pagbati. Hindi ito nag-aaksaya ng oras sa mga pormalidad.

Tumayo si Emilio mula sa kanyang upuan, iniwan ang laptop sa mesa, at humarap sa kanyang kapatid. "Ano ang tungkol doon?"

"Ang tungkol sa budget allocation," sagot ni Sandro. "Mukhang masyadong mataas ang projection mo para sa renewable energy sector. Hindi lahat ng mga investors natin ay kumbinsido na ito ang tamang direksyon para sa kumpanya."

"Nakipag-usap na ako sa key investors," tugon ni Emilio nang walang alinlangan. "Alam nila ang potensyal ng proyektong ito. Kailangan lang nating ipakita ang long-term benefits. Kung hindi natin itutulak ang renewable energy, maiiwan tayo ng mga kumpanyang kasabay natin sa industriya."

Pero hindi nagpaawat si Sandro. "Kung ako sa'yo, mag-iingat ka. Ang mga plano mo, kahit gaano pa kaganda, ay may mga kalakip na panganib. Hindi mo ba naiisip kung paano ito makakaapekto sa buong kumpanya? May mga bagay na dapat mo ring isaalang-alang, hindi lang ang idealismo mo."

Tahimik na nanood si Seraphine sa kanilang pag-uusap. Alam niyang hindi ito ang unang beses na nagkaroon ng ganitong klaseng argumento ang dalawang magkapatid. Palaging may hindi pagkakasundo sa pagitan nila—si Emilio na nakatuon sa pagbabago at inobasyon, at si Sandro na tila mas konserbatibo sa paraan ng pagpapalakad ng negosyo.

"Hindi idealismo ang ginagawa ko, Sandro," malamig na tugon ni Emilio. "Ito ay realidad. Kung hindi tayo mag-i-invest sa future, walang patutunguhan ang Valero Group."

Pinilit ni Sandro na pigilan ang sarili, ngunit halatang hindi siya sang-ayon. "Bahala ka, Emilio. Pero tandaan mo, hindi lahat ng oras ay tama ang diskarte mo."

Umiling si Sandro at mabilis na lumabas ng silid, iniwang tahimik si Emilio at si Seraphine. Matagal bago muling nagsalita si Emilio, ngunit ramdam ni Seraphine ang tensyon na nananatili sa paligid.

“Walang dapat ikabahala,” mahinang sabi ni Emilio, tila nagpapakalma sa sarili. “Alam ko ang ginagawa ko.”

Ngunit sa likod ng kanyang mga salita, alam ni Seraphine na hindi ganoon kasimple ang lahat. Ang mga banta ni Sandro ay tila may mas malalim pang ibig sabihin, at ang labanan ng magkapatid ay hindi lamang tungkol sa negosyo.

Pagkatapos ng tanghalian, si Seraphine ay inutusan ni Emilio na ihatid ang ilang papeles sa accounting department. Habang naglalakad siya sa mga hallway ng Valleverde Mansion, napansin niya ang isang malagim na katahimikan sa paligid. Tila may mga matang sumusunod sa kanya, ngunit wala naman siyang nakikitang tao. Nang magdaan siya sa isang maliit na bulwagan, may narinig siyang boses mula sa kabilang silid—pabulong ngunit sapat na para magbigay ng kaba.

Nagpalinga-linga siya bago sumilip sa siwang ng pinto. Nakita niya si Sandro, kausap ang isang lalaki na hindi niya kilala. Mabilis na bumalik si Seraphine sa kanyang kinatatayuan, sinubukan niyang huwag mag-ingay.

"Sigurado ka ba sa desisyon mo, Sandro?" tanong ng lalaki.

"Hindi pwedeng si Emilio ang magpatakbo ng lahat," marahas na sagot ni Sandro. "Alam mong hindi niya naiintindihan ang tunay na kalakaran sa negosyo. Kailangan niyang malaman na hindi lahat ng bagay ay kayang idaan sa inobasyon. May mga bagay na dapat kontrolado."

Nang marinig ito ni Seraphine, unti-unting bumilis ang t***k ng kanyang puso. Hindi niya maintindihan kung ano ang tunay na plano ni Sandro, pero malinaw sa kanya na may masamang balak ito laban kay Emilio. Pilit niyang pinakalma ang sarili at bumalik sa opisina ni Emilio, dala ang mga papeles ngunit hindi mapakali sa kanyang mga narinig.

Habang tinatapos niya ang kanyang trabaho, patuloy ang pag-ikot ng mga tanong sa kanyang isipan. Kailangan ba niyang sabihin kay Emilio ang mga narinig niya? Pero paano kung mali ang kanyang pagkaintindi sa mga pinag-uusapan nina Sandro at ng lalaki? Ngunit kung totoo ang kanyang mga hinala, maaaring nasa panganib ang buong kumpanya at si Emilio mismo.

Mag-uumaga na nang bumalik si Seraphine sa kanyang kwarto. Pagod na pagod siya, hindi lamang sa mga gawain kundi sa mga alalahanin na bumabagabag sa kanyang isipan. Nakahiga na siya ngunit hindi pa rin makatulog. Patuloy na bumabalik sa kanyang alaala ang mga sinabi nina Carmen at Sandro, pati na rin ang misteryosong lalaki na kausap nito kanina.

May mga lihim na bumabalot sa Valleverde. At ngayon, natutuklasan na ni Seraphine na ang bawat hakbang niya sa lugar na ito ay hindi lamang para sa kanyang trabaho, kundi para rin sa sariling kaligtasan.