Gümüş şamdanların titrek ışığında, taş duvarların gölgeleri dans ediyordu. Ana kalenin devasa kapıları önünde durmuş, derin bir nefes alıyordum. Kurt formundan insan formuna geçişin verdiği hafif sızı hâlâ kemiklerimde hissediliyordu. Üzerime çabucak deri pantolonumu ve kürk pelerinimi geçirdim, her hareketimde zırhımın hafif çınlaması koridorlarda yankılanıyordu.
Muhafızın dimdik duruşu dikkatimi çekti. Gri zırhının üzerindeki Alfa Kral'ın arması, mum ışığında parlıyordu. Başını saygıyla eğdi: "Alfa Demir, Alfa Kral sizi bekliyor." İçeri adım attığımda burnuma, şöminedeki meşe odunlarının keskin kokusu, erimiş balmumunun ağır aroması ve taşlara sinmiş yüzyıllık savaş anıları doldu. Kalenin mimarisi karşısında nefesim kesildi - tavanlara oyulmuş kurt başlarının gözleri sanki beni izliyord
