Chapter Twenty One Nakatalikod na siya papasok sa bahay nila tang habulin siya ni Mitchelle. “No Anton, please don’t leave. I didn’t do anything wrong, Please. Hindi ko kakayanin na mawala kayo sa kin ni Nina.” Pagmamakaawa ni Mitchelle sa kanya. Akmang maaabutan na ni Mitchelle si Anton nang hindi niya mapigilan mapasigaw, sumakit kasing bigla ang tiyan niya. Nanlaki ang mata ni Mitchelle nang makita niya ang dugo dumadaloy pababa sa suot niyang bestida. “Aray, aray! ang baby ko, ang baby ko.” Pauulit ulit niyang wika kasabay ng iyak at hinagpis, hanggang sa maramdaman niya ang pagtumba niya, Nawalan malay tao si Mitchelle. Papatakbong pinuntahan siya ni Anton. “Mitch, Mitch, stay with me, wake up please.” Puno ng pag-aalala mga bigkas ng asawa. Agad siya nitong sinakay sa kotse upa

