Hindi na rin siya nagsalita pa at kumuha ng isang itim na jacket mula sa upuan at iniabot sa akin. Makapal iyon, pero walang amoy. Isinuot niya mismo sa akin at halos natakpan ang buong katawan ko, abot hanggang lagpas tuhod.
“Salamat.” Sabi ko. Nakakahiya din kasi itong damit ko tiyak na pag-uwi ko sa amin tampulan ako ng tsismis dahil sa punit-punit kong damit iisipin nilang ginahasa ako ng sampong katao.
“You’re welcome!”
Nabalik ang tingin ko sa kanya. Nagtagpo ang mga mata namin. Pero nang bumaba ang tingin niya sa katawan ko hanggang sa tuhod ko ay napayuko ako, pilit nilulunok ang kaba.
Naalala niya din kaya kung paano niya ako dinilaan ang hiyas ko kagabi?
“Why are you blushing? It’s just a jacket at isasauli mo ‘yan!” boses ni Uno na naghahanda na rin.
“Sorry.” Nasabi ko
