Onur Hancıoğlu
Şarkımı bitirince kemençeyi kenera bıraktım. Derin bir nefes alıp beni dinleyenlerin arasında bir çift yeşil gözle göz göze geldim. Yüksek sesle yutkundum. O bakışları bana sanki içinde ki çoğu şeyi anlatmak ister gibiydi...
Hayranlık ve bir türlü anlayamadığım derin bir duyguyla bakıyordu bana o orman yeşili gözler. Eskiden asla umursamadığım o gözlerinin rengi beni benden alıyordu artık. Garip şeyler oluyordu ama ne oluyordu asla anlamıyordum.
Bana karşı her zaman gardını indirmeye hazır oluşu artık gururumu okşamakla kalmıyordu. İçimde daha önce kimseye beslemediğim arzulu yanımı ve ilkel dürtülerimi ortaya çıkarıyordu.
Ahh dün gece ki o cürretkar hali...
Aklıma gelmesi bile aşağıda ki elemanı harekete geçirmişti. Ben seninle ne yapacağım Umay?
“Ula uşağım ne baka
