Umay Hancıoğlu
Çiçeği arkamda bırakıp içeri geçtim, bu gece o laz kafaya gününü göstermezsem vallahi de gözüm açık giderdim. Hayır yani kendini sanıyorsa? Hah ona bu özgüveni ben verdim ve geri almasını da bilirim. İçeri girdiğim an yemek kokuları burnuma geldi.
Bu Trabzonluların da balık yemeden bir akşamı geçmiyordu galiba. İşin kötüsü Çiçek balıktan hiç hoşlanmazdı. Gidip Asiye teyzeye söylesem iyi olur. Koridordan geçip büyük salona bir göz gezdirdim.
“Aha Onurun da geluni gelmuş” bu kadın da kim yahu? Peştamini düzelterek ayağa kalktı, bana doğru gelince bir tedirgin olmadım değil. Sevgili kayınvalidemin gözlerine baktım. kıskıs gülüyordu, bana göz kırpıp geriye yaslandı. Bana da desen de bende gülsem be kaynana!
“Onur senin nereni beğenmuş” diyerek beni süzdü, tek kaşımı kaldırdı
