Gece yarısı, kasabanın sessizliği bir anda yırtıldı. Evin duvarlarında yankılanan, kulak tırmalayıcı bir alarm sesi herkesin uykusunu paramparça etti. Metalik çınlamalar göğsün ortasında titreyen bir davul gibi yükseliyor, hem evin içini hem de gecenin karanlığını dolduruyordu.
Kayra, uykusundan sanki bir el onu yerinden çekip kaldırmış gibi ani ama zarif bir şekilde doğruldu. Ne gözleri mahmurdu ne de hareketleri dağınık; bu sese defalarca uyanmış birinin refleksiydi onunkisi. Derin uykudan tüy kadar hafif kalkmış, zihni hemen berraklaşmıştı. Bunun ne anlama geldiğini çok iyi biliyordu: Canavar sinyali.
Yatağın kenarına bir kez daha oturmadan doğruca dolabının yanına yürüdü. Telaşsızdı, ama hızlıydı. Alışılmış bir ritüelin adımlarını tekrar ediyordu. Siyah avcı ceketini giydi, silahını
