ต้องเรียกว่าทำใจลำบากกับคำถามที่แฟนสาวยื่นให้ คนหนึ่งก็รัก คนหนึ่งก็ผูกพัน น่าจะเป็นอย่างนั้นมากกว่า มาร์คัสนิ่งเงียบใบหน้าหล่อเหล่าเบี่ยงไปทางอื่น พร้อมเสียงหายใจของเขาที่พ่นออกมาจนดังเฮือก จากนั้นก็หันไปทางเทียนหอมที่ยืนน่าเศร้า พร้อมทั้งน้ำตาที่ไหลวนในดวงตาคู่สวย ความเงียบพลันให้ก่อความรุ่มร้อนภายในใจ จากนั้นฝ้ายก็เดินไปที่เทียนหอมพร้อมผลักไปที่อกเธอด้วยความโมโห
"ถ้าเป็นผัวฉันนะ เด็กคนเนี่ยโดนฉันตบไปละ เธอนี่ก็หน้าด้านเหลือทนนะ รู้ทั้งรู้ว่าเขาจะแต่งงานยังมาอ่อยเขาอีก"
"หนูไม่รู้ หนูไม่ได้มีเจตนาจะแย่งของใครนะคะ"
"หน้าด้าน! ตอแหล! คนที่เป็นเมียน้อยมักพูดแบบนี้เสมอ ฉันว่าถ่ายรูปประจานมันเลยดีไหมพิมพ์"
"พอได้แล้ว!!"
เสียงเข้มแทรกขึ้น จนพิมพ์รดารวมทั้งเพื่อนของเธอต้องชะงักพร้อมความตกใจ ไม่คิดว่ามาร์อนาคตจะปกป้องเด็กคนนี้
"มาร์รักเขาเหรอ มาร์รักเด็กคนนั้นเหรอ"
"พิมพ์ผมบอกว่ากลับไปคุ
