Kerem’le ilişkimizi zamana bıraktık. Onun sabrı ve anlayışı, beni bir yandan rahatlatıyor, bir yandan da ona daha fazla güvenmemi sağlıyordu. Hayatında bana fazlasıyla yer açmaya hazırdı; ama benim için önemli olan, o yerin gerçekten bana uygun olup olmadığıydı. Kendimi aceleyle bir şeylere sürüklemekten kaçınıyordum. O, bunu anlayışla karşılıyordu.
Kerem beni sık sık keyifli buluşmalara davet ediyordu. En son bir cumartesi günü, sakin bir sahil kasabasına gitmek istediğini söyledi. “Kalabalıktan uzaklaşmak iyi gelir,” demişti. Birlikte arabayla yola çıktık. Yol boyunca Kerem bana sevdiği kitaplardan ve sanat projelerinden bahsetti. Konuşurken elleri direksiyonda sabitti ama göz ucuyla beni izlediğini hissedebiliyordum. “Anlattıklarım seni sıkmıyor, değil mi?” diye sordu bir ara. Başımı i
