İşaret 1
3. Bakış Açısı Aydan’ın gözleri uzun bir süre ateşin alevlerine takılı kaldı. Turuncu ışık gözbebeklerinde titrerken içindeki karmaşa, rüzgarla savrulan duman gibi yavaş yavaş inceliyordu. Az önce duydukları, bir masalın “son” cümlesi gibi değil; hayatının tam ortasına bırakılmış bir gerçek gibi ağırdı. Mühürlüsün. Bu kelime hâlâ zihninde dönüp duruyordu. Ama korkusunun içine, yavaş yavaş başka bir şey karışıyordu: Anlamak. Bir şeylerin yerine oturmasının o ürkütücü ferahlığı. Ateş ise sessizdi. Normalde ortamı tek bakışıyla dolduran, bir kelimeyle yön veren adam gitmiş gibiydi. Yerinde, gözlerini Aydan’dan ayıramayan biri vardı. Aydan'ın bir an önce her şeyi öğrenmesini istemişti. Bu dünya kendisine o kadar normal geliyordu ki Aydan'ın ailesinin bunca zamandır neden sakladıklarını an
- Writer
