Nung sinabi sa akin ni Rems ang tungkol sa gamot para sa sakit ko, ay hindi ako nakatulog. Sobrang saya ko at excited dahil sa ibinalita niya sa akin.
Pero sabi niya after three to five months pa siya makakauwi ng Pilipinas, dahil kailangan nilang suriing mabuti ang gamot. Hindi niya na ipinaliwanag sa akin nang mabuti ang buong detalye dahil confidential daw ito. Lalo na at on process pa lang ang tungkol sa gamot. At na sa Phase II pa rin sila ng Clinical Trials na ginagawa nila sa labas.
Umusbong ang pag-asa ko para sa aking sarili at lalo na sa pagkakataong maalala ako ni Knixx habang may malay ako. Kaya I decided to tell this to my parents.
I dialed the number of mom on my phone.
"Mom"
+63950........
"Nak?" Narinig ko ang boses ni mama sa kabilang linya.
"Ma, may good news a
