Hindi ako relehiyoso o madasaling tao. Pero naniniwala akong may Diyos, subalit hindi ganon kalakas at katibay ang pananampalataya ko.
Ngunit sa mga oras na to, natagpuan ko na lang ang aking sarili sa loob ng chapel dito sa ospital. Pangalawang beses pa lang ako nagpunta at nagdasal dito sa loob ng chapel.
Ang una ay noong nagkita kami ni tita Crezelda, ang nanay ni Knixx. Walang ibang unang taong unang pumasok sa isip ko pagpasok ko ng chapel kundi ang babaeng pinakamamahal ko.
At ngayon ang pangalawang beses na nagdasal ako sa loob ng chapel. Isang oras na akong nakaupo rito at tinitignan Siya.
Mag t-thirty minutes na akong nakaluhod, habang nagdarasal, hindi ko naramdaman ang pananakit ng tuhod ko dahil sa pagluhod kanina pa.
Nang matapos akong magdasal ay naupo ako sa upuan,
