His Obsession SPG |R+18√ FREE COMPLETED

HO-Chapter 14 SPG!

Ilang minuto din akong tulala sa mga narinig ko sa mga pinag-usapan nila Hell pero, mas ikinagulat ko ang katagang lumabas sa bibig ni Hell.

''Theodor. Ipagahasa mo 'yan sa mga tauhan ko pag-fiestahan kung gusto nila ang katawan nito.'' Du'n ay para kong binuhusan nang malamig na tubig at napatingin ako kay Hell.

Ano'ng pumasok sa utak ni Hell at ipapagahasa niya ang babae? Hindi ako nagkakamali siya ang babaeng tumulak sa akin. Hindi ko lang matandaan ang pangalan nito.

''Kulang pa 'yan sa pagpatay niya sa mga anak ko! Hindi niya mapapalitan ang kambal namin at hinding-hindi ko mapapatawad ang paninira niya sa akin—kahit na, kababata ko pa siya.'' Galit na galit na sabi ni Hell.

"A-ano bang pinagsasabi mo?! Naba--" napahinto ako dahilan sa nanlilisik ang mga mata ni Hell na tumingin sa akin. Pero bigla naman itong nagbago at napahilot sa kanyang sentido.

"Hindi ka aalis sa kuwartong ito, hanggat hindi ka muling nabubuntis." aniya na ikinaurong ko na lamang sa aking kinalalagyan. Nahihibang na ba talaga siya? Ano ba talagang nangyayari sa kanya at nagkakaganyan siya at bakit niya ginawa sa babae na iyon ang parusa na hindi nararapat. Dapat ay batas ang humusga at hindi siya.

"Nasisiraan kana nang ulo! Pakawala--" nahinto ang pagsasalita ko nang sunggaban ako ng halik nito na ikinapalag ko na lamang. Hindi ba talaga siya titigil? Hindi ba niya ako titigilan gayong napapagod rin naman ang puso ko dahilan sa pagkawala sa anak namin.

Hell Syx mercilessly f*cked me in the hospital room. I don't think it's making love or a simple s*x, so I'd prefer calling f*ck. Mas malala pa sa ginawa niyang pang-ga-gahasa sa akin. Kinulong ko ang sarili ko at hindi ako kumakain, pero nauuwi sa marahas niya na naman pag angkin.

Naiiyak ako sa mga ginagawa niya at halos mabaliw ako, dahil wala naman ako magawa dahil wala akong laban.

'Di na ba titigil ang pagdudusa ko?

Pinagmasdan ko ang buong katawan ko. Halos pasa, sugat, at puro luha ko ang nakikita ko. Mabilis kong sinuntok ang salamin na kasabay nu'n ang paglaglag ng mga bubog sa lapag.

I lost my babies, there gone, did I lost my sanity as well?

Napatingin ako sa kamay kong puro dugo, para na siguro kong baliw at pati sakit ay hindi ko na maramdaman. Sa kabila ng pagwawala ko ay bigla nalang bumukas ang pinto at lumapit sa akin si Jack.

''Shhh... tahan na...'' Aniya sa akin.

Mabuti na rin 'yun at hindi si Hell ang nagpakita sa akin at baka magwala lang ako ng todo. At makasakit ako ng tao dahilan sa kanyang ginawa sa akin.

''P-pagod... n-na p-pagod na a-ako...'' Humahagulhol kong saad dito. Maingat na inangat ako nito sa kama at masuyong ginagamot ang sugat ko. Dahilan na din siguro sa manhid ako'y hindi ko man lang naramdaman na tapos na pala niya akong gamutin.

"B-bakit niloko ninyo ako?" hindi ko alam kung bakit bigla na lamang iyon ang nasabi ko pero para bang gusto kong mag tanong at mas masaktan sa mga isasagot niya sa akin na mas magbibigay sa akin ng kasagutan.

"Nagkakam--"

"Akala ko totoo ka sa akin Jack. Akala ko, puwede kitang pagkatiwalaan pero hindi pala." saad ko rito na ikinatingin na lamang niya sa akin at bumuntong hininga.

''Sa ngayon, mukhang hindi ka pa makikinig sa sasabihin ko, kaya sana mag pahinga kana lang muna.'' Nakangiting sabi ni Jack sabay nu'n ang pagpikit ko.

Nagising ako sa kamay na humahaplos sa pisngi ko at masuyong hinahalikan ang kamay na bandage. Minulat ko ang aking mga mata nang may maamoy ako na amoy alak?

''F-fulvia... s-sorry, I'am very s-sorry...

l-please patawarin m-muna ako,''

Napaupo ako at kinuha ko ang kamay ko at binalot ko ang buong katawan ko. Heto na naman ang takot ko sa mga nangyari na ikinatili ko na lamang at sinipa ko siya paalis sa kama.

''Lumayo ka! Huwag kang lalapit.'' Pinagmasdan ko siya maigi. Dahilan sa kakaiba ngayon si Hell hindi ko siya maintindihan na para bang kakaiba ang ikinikilos niya at ang kanyang katawan ay biglang bumagsak. Ang matikas na pangangatawan ay parang nangayayat.

Pawisan at walang damit, puro pasa at bugbog ang katawan niya. Nakita ko din ang pagputok ng labi at mata niya.

Ano naman nangyari sa kanya? sino na naman kaya ang nakaaway niya ngayon?

''D-don't be scared at me please,'' aniya sa akin at kasabay nu'n ang malakas na pagtangis na parang bata. Hindi ko alam kung saan ako maniniwala sa nakikita ko o sa mga sinasabi niya.

''W-wag kang l-lalapit basta.'' Naluha ako sa paglapit niya na ikinalungkot ng mga mata niya nang makita niya ang panginginig ng buong katawan ko dahilan sa paglapit niya'y trauma ko ang ginawa niya sa akin sa Hospital.

''H-huwag kang ma-matakot, 'di kita s-sasaktan, please.'' Anong ginawa ko sa kanya? At bakit parang ngayon ko lang siya nakitang ganyan. Bakit siya Lasing?

''Hindi mo... A-ako sasaktan? Nagawa muna?! Niloko mo ako, kasabay pa ng ginahasa mo na naman ako. Hindi mo ba alam ang galit ko sa 'yo?! Ang anak ko, kung hindi mo sana ako hinanap sana'y kasama ko pa rin ang anak ko!'' Agad akong umiyak at napatingin siya sa akin at lumuha din siya.

''S-sorry. S-sorry.'' Humagulhol ito sa harapan ko. Ano bang nangyayari sa kanya. Tumingin ako sa kanya at nakakaawa itsura nito na 'di ko alam kung mag aalala ba ako o ano, masasaktan sa nakikita ko sa kanya.

"Please... Umalis kana muna... hindi ko kaya makita ka sa ngayon..." saad ko dito na mas ikinaiyak naman nito at lumuhod sa akin na ikinatingin ko na lamang sa kanyang ginawa. Hindi ko alam ang palabas ni Hell ngayon pero hindi ko talaga siya mapapatawad.

''Sh*t! Syx.'' saad ni Jack nang makapasok sa kuwarto. Mabilis itong lumapit kay Hell at inalalayan ito sa pagkakasalampak sa sahig.

''G-gusto ko siya makausap please, ilang buwan ko na din gusto siyang makausap. Nahihirapan ako... Hindi ko kaya Jack.'' Pagmamakaawa ni Hell napatingin lamang si Jack sa akin at napailing na lamang at hindi ko alam ang nangyayari dahilan sa ilang buwan na rin akong nasa kuwarto. Ang dating malupir na mafiaboss ay ngayon ay umiiyak sa akin at hindi ko alam kung totoo ba itong aking nakikita.

"H-Hell, alam mo naman 'di ba? Atsaka na lang kayo mag usap kapag matino kana, alam mon--"

"Hindi ako lasing! Gusto ko lang naman siya makausap para sana magsorry sa nagawa ko sa kany--"

"Kahit na kailan, hindi mo na mababago ang nangyari. Dahil sa 'yo, kaya namatay ang anak ko. Dahil sa panloloko mo sa akin! Kayo... kayo ang gumawa nito." saad ko sa kanya na ipinutol ko ang sasabihin niya.

"Maniwala ka naman sa akin, hindi kita nilok--"

"Umalis kana! Ialis mo na siya rito Jack. Ayoko makita o makausap pa ang kaibigan mo. Ayoko makasakit sa mga sasabihin ko kaya't ialis mo siya dito sa harap ko." saad ko dito na ikinabuntong hininga na lamang ni Jack.

Napansin ko naman ang pagkabigla ni Hell at napayuko na lamang siya at nagpaalalay kay Jack sa paglabas niya. Hindi ko alam na magiging matapang ako gawa sa mga nararanasan ko sa kanya.

''Nagkaganyan siya simula nang mawala ang anak n'yo at ang mga pinaggagawa niya sa'yo'y binagbayaran niya araw-araw.'' Mapait na ngumiti si Theodor. Andito pa pala siya sa loob dahil siguro sa galit ko'y hindi ko man lang napansin ito.

''Halos, araw-araw ang paglalasing ni Syx. Halos lumpuhin nga siya ng Daddy mo pero 'di siya gumaganti.'' malungkot ang mga mata nito at napabuntonghininga. ''—Araw-araw niya pinagsisisihan ang pinabayaan nila kayo mag-iina. Halos hindi siya makatulog pagnakikita ka niya umiiyak at durog na durog. Hindi lang naman ikaw ang nasaktan dito. Masyado ka lang nilamun galit at nagpaapikto paniniwala sa iba. '' patuloy nitong pagpapaliwanag sa akin.

"Hindi mo alam ang nararam--"

"Mali ka, hindi mo alam ang nararamdaman ni Hell, his a mafiaboss. Never ko pang nakita ang kaibigan ko na mag makaawa at gawin ang lahat. Napakasungit at saksakan ng kademonyohan si Hell pero nagbago gawa mo. Oo, nga't napakabilis pero nagmahal lang ang kaibigan namin." aniya sabay tingin sa labas ng pinto kung saan lumabas si Hell at si Jack.

Hindi ko alam kung saan ako maniniwala, sa paniniwala ko o sa sinasabi ni Theodor.

"Makinig ka sa akin, ang narinig mong record ay totoo." aniya na ikinatingin ko sa kanya.

"Pero, bago pa man kayo noon magkakilala. Dahil no'ng panahon na dumating ka'y nag iba ang plano ni Hell." aniya sa akin na ikinakunot ko na lamang ng noo.

"A-anong ibig mong sabihin?" hindi makapaniwalang saad ko.

"Binalak talaga namin iyon, pero nu'ng dumating kay inayawan ni Hell dahilan sa kanyang nararamdaman. Kaya huwag mong husgahan ang nararamdaman ng kaibigan ko dahilan sa nagsisisi na siya, at kung hindi ka maniniwala'y nasa sa 'yo naman iyon." aniya sabay tayo at naglakad sa pintuan para lumabas.

"Hihintayin namin ang pagpapatawad mo kay Hell at gano'n din sa amin. Naging parte kana din ng pamilyang ito. Kaya't sana, huwag mo patagalin ang pag iisip." aniya sabay pihit sa doorknob at lumabas.

Napatingin ako sa pinaglabasan ni Theodor pero hanggang ngayon ay magulo pa din sa akin ang nangyayari. Ang kanya bang ibig sabihin ay hindi ako niloloko ni Hell? At ano ba talaga ang nararamdaman nito sa akin naguguluhan na ako. Bakit ang bilis nang pangyayari? Mahal nga ba talaga niya ako o talagang ginagamit niya lamang ako?