chapter 1
Alas-10 ng umaga. MetroBank, EDSA.
Tahimik. Aircon. May dalawang guard sa pinto. May tatlong teller sa loob.
Sa labas, may humintong itim na van.
Bumukas yung pinto. Sabay-sabay na bumaba ang pito.
Naka-bonnet. Naka-black jacket. May dalang bag at baril.
Si *Marco* yung nauna. Pinakamatangkad. Pinaka-siguro yung mukha.
"Oras na." sabi niya. Malamig.
Sumunod si *Mebish*. Barumbado. Laging galit. "Tagal mo magdesisyon Boss."
Si *Carlo* - utak ng grupo. May dalang mapa. "3 minuto lang tayo dito."
Si *Miky* - chef nila. "Sana may pagkain dun sa loob."
Si *Landro* - tahimik. Bitbit yung duffel bag.
Si *Ed* - palatawa. "Kaba ko pre. First time ko to."
Si *Niko* - bunso. 22 lang. "Kaya natin to mga Kuya."
Sabay silang pumasok.
"ETO NA! HOLDAP TO!" sigaw ni Marco. Inangat yung baril.
Sigawan. Iyakan. Nag-angat ng kamay yung mga tao.
"LAHAT SA SAHIG!" sigaw ni Mebish. Sinipa niya yung upuan.
Si Carlo tumakbo sa vault. "Landro, bantay ka sa pinto!"
Si Miky kinuha yung pera sa counter. "Ang dami!"
Si Ed at Niko nagbabantay sa mga tao. "Wag kikilos!"
2 minuto. Tahimik. Mabilis.
Pero may narinig si Marco.
"Higkbi..."
Napalingon siya. Sa ilalim ng waiting chair, may bata.
4 years old. Naka-pink na damit. Yakap-yakap yung teddy bear. Umiiyak.
"Putcha." bulong ni Marco.
"Larga na!" sabi ni Mebish. "May narinig akong sirena!"
Kinuha ni Landro yung duffel bag. 3 milyon.
Takbo sila palabas. Pero pagbukas ng pinto...
"PULIS! BUMABA KAYO!"
Putukan sa ere. Takbuhan.
Sa gulo, hindi nila napansin. Sumunod pala si Merry sa kanila.
Nagtago siya sa likod ni Marco nung nagtakbuhan.
30 minuto later. Hideout nila sa Tondo. Isang lumang bodega.
Pagod. Pawis. Kaba.
Inilapag ni Landro yung bag. "3 milyon. Walang napatay. Goods."
"Umalis na tayo bukas." sabi ni Carlo. "Papunta ng probinsya."
Tahimik.
Tapos may umubo.
"Higkbi..."
Lumingon silang lahat.
Nakaupo si Merry sa gitna ng sahig. Nanginginig sa lamig. Yakap pa rin yung teddy.
Nanahimik yung pito.
"Kaninong bata yan?" tanong ni Ed.
"Wala." sabi ni Niko. "Saan galing yan?"
"Sa bangko." sabi ni Marco. Napahawak sa ulo. "Naiuwi natin."
Lumapit si Merry. Tiningnan silang isa-isa.
Tapos biglang ngumiti.
"Daddy?" sabi ni Merry. Mahina.
Sabay na natulala yung pito.
"HOY HINDI KAMI DADDY MO!" sigaw ni Mebish.
Napayuko si Merry. Natakot.
Agad na lumambot si Marco. Lumuhod siya.
"Pasensya na. Hindi siya sumisigaw."
Tumingin siya sa anim. "Ano gagawin natin?"
"Ibalik natin!" sabi ni Carlo.
"Saan? Sa pulis?" sabi ni Landro. "Nasa CCTV tayo. Kasama natin siya."
"Eh di sa mga magulang niya!" sabi ni Ed.
"Alam mo ba kung sino?" sabi ni Niko. "Wala nga tayong idea."
Tumingin sila kay Merry. Nilalamig. Gutom.
Kinuha ni Miky yung jacket niya. Ibinalot kay Merry.
"Dito ka muna." sabi ni Miky. "Mainit to."
Umupo si Merry. Hindi nagsasalita. Pero hindi na umiiyak.
Dumilim. Alas-8 ng gabi.
"Gutom ka?" tanong ni Marco.
Tumango si Merry.
"Ako bibili." sabi ni Landro. "Gatas, tinapay, damit."
"Sasama ako." sabi ni Marco.
Pag-alis nila, naiwan yung lima.
Si Mebish unang nagsalita. "Ang pangit mo."
Tiningnan siya ni Merry. "Pangit ka rin."
"ANO?!" sigaw ni Mebish.
"Nag-aaway na naman kayo?" sabi ni Carlo. "Si bata oh."
"Maglaro tayo?" biglang sabi ni Merry.
Napatingin yung lima.
Si Ed kumuha ng karton. "Eto bahay mo."
Si Miky nagbigay ng kutsara. "Eto plato."
Si Niko nagturo ng tagu-taguan.
Naglaro sila. Tatawa. Sigawan.
Pagbalik ni Marco at Landro, bitbit nila grocery.
Nakita nila yung apat. Nakaupo sa sahig. Si Mebish yung "taya" sa tagu-taguan.
"Sampu... siyam..."
Pagdilat ni Mebish, nakita niya si Merry. Ngumiti siya. Kunyari hindi.
Kumain sila. Si Miky nagtimpla ng gatas. Matabang. Pero ininom ni Merry.
Bago matulog, humiga si Merry sa karton. Katabi si Marco.
"Daddy Marco..." bulong ni Merry.
"Ha?"
"Dito na ba ako?"
Napatingin si Marco sa kisame. Sa anim na tulog na. Barumbado. Makukulit. Holdaper.
Pero ngayon, may bata silang responsibilidad.
"Oo." sagot ni Marco. "Dito ka muna. Safe ka dito."
Pumikit si Merry. Mahimbing.
Tumingin si Marco sa labas ng bintana.
Hindi nila alam.
Sa isang holdap na hindi sinasadya,
nagsimula yung pamilya nila.
_TO BE CONTINUED..._
