พยับฝนสยบเพลิงวสันต์

1566 Words

ท่ามกลางเสียงอสนีบาตที่ฟาดเปรี้ยงลงมาเหนือหลังคาตำหนักร้าง ราวกับจะถล่มฟ้าทลายดิน ฝนเม็ดใหญ่กระหน่ำตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ป่าไผ่โดยรอบไหวเอนลู่ตามกระแสลมแรงที่พัดกรรโชก หากแต่ภายในตำหนักบนชั้นลอยนั้น กลับมีกระแสคลื่นความร้อนแรงที่เผาไหม้อยู่บนเตียงกว้าง อิ้งเยว่รู้สึกถึงมวลอารมณ์เร่าร้อนที่สุมทรวงจนยากจะต้านทาน เขาโน้มหน้าลงหาคนใต้ร่าง บรรจงประทับจุมพิตที่หน้าผากของหนุ่มน้อยแผ่วเบา เป็นการย้ำเตือนเชิงสัญญา... ว่านับจากนี้ไป สิ่งที่หนุ่มน้อยต้องเผชิญ คือบทเรียนรักที่ไม่อาจถอนตัว ฉีอันฉีจ้องมองใบหน้าอันงดงามราวกับสลักเสลาจากหยกอยู่เหนือร่าง หัวใจดวงน้อยเต้นรัวระทึกจนแทบหลุดออกมาจากอก ความจดจ่อพุ่งไปที่สัมผัสของอีกฝ่ายอย่างไม่วางตา ‘ท่านพี่ชุนจะทำเยี่ยงไรกับร่างกายของเขาต่อไปกันนะ’ มือหนาเอื้อมขึ้นปัดปอยผมที่ปรกแก้มเนียนออกอย่างทะนุถนอม ก่อนจะประทับริมฝีปากลงหยั่งเชิงอีกครั้ง แล้วผละออ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD