“Gri-Griffin…” sambit ko nang makita ko ang gwapo niyang mukha. May matamis siyang ngiti sa kanyang labi nang makita niya ako at mabilis niya akong nilapitan. Tinitigan niya akong mabuti at masuyo niyang hinawakan ang aking mukha. Parang sinisigurado niya na ako talaga ang kanyang nasa harapan. Gaya ng una namin na pagkikita, umusbong ang kakaibang nararamdaman ko sa kanya. Isa pa, sobrang happy ko ngayon na nagkita kami ulit. Right now, parang naibsan ang sakit sa aking dibdib dulot ng pag-alis ng lalakeng una kong minahal. Hindi naman ibig sabihin na mababaw lang ang feelings ko kay Arthur, it’s just that naging special din talaga si Griffin sa akin. Kaya lang may feeling din ako ng guilt dahil sa pagpatol ko sa kanyang ama. Although hindi ko naman alam, sana ay inisip ko ang pwedeng man
