Maaga akong nagising kinabukasan dahil sa sinabi na Griffin kagabi na magkita raw kami sa docks. Kinuha ko ang aking phone at tinignan ko ang oras at 5AM pa lang ng umaga. Huminga ako ng malalim at tumitig ako sa kisame. Medyo nagdadalawang isip kasi ako ngayon. Hindi ko rin kasi maintindihan ang nararamdaman ko, ibang-iba compared kay Arthur at Jaxon. I just have this weird feeling about him na hindi ko maintindihan. Siguro naninibago lang ako kasi kagabi, ako ang unang nag-initiate tapos hindi siya kumagat kaagad kaya siguro ganito ang nafi-feel ko. Nakaka-relate din ako sa kanya dahil sa pressure na nararanasan sa kanyang magulang.
I am just grateful na nandyan ang aking kapatid na sumasalo sa lahat ng responsibilidad. He’s like my father. Ang actually gusto niya pang higitan ang nara
