Santana’s POV
Pagkagising ko, lamig na lamig ako sa hangin mula sa bintana ng kuwarto ko. Hindi uso ang aircon dito. Buksan mo lang ang bintana at may instant aircon ka na. Tumayo ako at dumungaw sa labas. Tahimik ang paligid, parang walang anumang gulo ang naganap. Pero sa loob-loob ko, alam kong malayo sa katahimikan ang sitwasyon ni Alaya. Wala ako sa lumang transient na pinuntahan namin ni Alaya. Bakit pa ako mag-stay doon kung wala naman ang bruha, dito ako nag-stay sa isang malaking bahay, parang villa.
Inutusan ko ang mga tauhan ko kaninang umaga. Sinabi kong tanggalin na ang mga tali at takip sa mata ni Alaya. Kailangan niyang makawala, para kahit paano, mabigyan ko siya ng kalayaan. Hindi ko na kaya ang ganitong sitwasyon—hindi ko kayang habambuhay na itago ang katotohanang a
