ธิดาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ เช้าที่เธอตื่นขึ้นมาบนเตียงกับเจ้าจอมเหมือนเดิม และก็นอนหนุนแขนแกร่งกอดเขาเหมือนเดิมอย่างที่เธอชอบทำ แต่วันนี้เธอกลับตื่นขึ้นมาอย่างไม่รู้สึกมีความสุขเหมือนทุกวันเลยสักนิด เพราะท่าทีของเจ้าจอมเมื่อคืน...
“อย่าเกลียดดาเลยนะคะ” ร่างบางกระชับกอดชายหนุ่มแน่นก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเบาอย่างไม่ต้องการรบกวนให้เขาตื่น แต่เธอกลับไม่รู้ว่าเขาตื่นก่อนเธอนานแล้ว
“อย่าทำเหมือนเมื่อคืนอีก” แล้วเสียงเข้มก็ตำหนิหญิงสาวขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าเธอตื่นแล้ว
เมื่อคืนถ้าเขาช้ากว่านี้อีกก้าวเดียวจะเป็นยังไง เมื่อคืนถ้าเขาไม่ได้ให้คนตามไปจนตัวเองตามไปทีหลังแล้วจะมีใครช่วยเธอทัน
“ขอโทษค่ะ” เสียงสั่นเอ่ยขึ้นอย่างเสียใจที่ถูกต่อว่า มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมเธอต้องเสียใจขนาดนี้ที่ถูกเขาว่า ไม่รู้ว่าทำไมต้องน้อยใจจนจะร้องไห้อีกแล้ว
“เลิกร้องไห้แล้วไปเก็บของได้แล้ว จะได้กลั
