ตั้งแต่วันนั้นที่ธิดาเข้าโรงพยาบาลและเกือบเสียลูกไป มันก็ทำให้เจ้าจอมเกิดความกลัวและความหวงแหนขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว เรื่องอาการการกินเขาเลือกให้ส้มโอย้ายมาทำที่ครัวบ้านเขาทันที และห้ามใครเข้าออกบ้านของเขาเด็ดขาดถ้าไม่ได้รับอนุญาตเพื่อความปลอดภัยและเพื่อไม่เปิดโอกาสให้ใครคิดไม่ซื่ออีก เขากลายเป็นอีกคนที่แม้แต่ธิดาเองยังตั้งตัวไม่ทัน
“วันนี้เป็นยังไงบ้าง ปวดท้องหรือรู้สึกไม่ดีตรงไหนหรือเปล่า” เสียงทุ้มของชายหนุ่มดังขึ้นถามธิดาแบบนี้ในทุกๆ เช้าที่ตื่นขึ้นมา และทุกเย็นที่กลับมาจากทำงาน
“ไม่ค่ะ ดาสบายดี” ธิดาตอบรับกลับไปด้วยรอยยิ้ม
จากเมื่อก่อนที่เธอคิดว่าเจ้าจอมจะไม่พอใจกับการมีลูกของเธอ แต่ที่ผ่านมาเธอกลับได้เห็นว่าเขานั้นหวงลูกในท้องมาก มากจนทำให้เธอดีใจไม่น้อย
“ถ้ารู้สึกไม่ดีตรงไหนรีบบอกฉัน”
“ค่ะ” ธิดาตอบรับพร้อมกับลูบหน้าท้องของเธอที่เริ่มนูนขึ้นมาแล้วเล็กน้อยอย่างมีความสุข
“พรุ่งนี้
